Dichter Lieke Marsman op 35-jarige leeftijd overleden

35 is echt belachelijk jong, en het wrange is dat iemand die zo goed met taal was nu alleen nog “overleden” als kop krijgt, maar goed morgen gaat het nieuws weer door alsof er niks is en wij scrollen braaf verder.

35… dat is gewoon niet te bevatten, zeker als je al jaren weet hoe het afloopt en tóch blijft schrijven. hopelijk lezen mensen dat boek nog even écht, want “stof zijt gij” staat er niet voor niks.

Die “push het het onderwijs in” klinkt stoer, maar daar zit dus meteen gedoe: leeslijsten zitten vol, docenten hebben weinig tijd en elke titel wordt een soort cultuurstrijdje (“te moeilijk”, “te activistisch”, “te elitair”), voor je het weet is het weer een vinkje in een methode. Misschien beter dat bibliotheken en podia haar werk gewoon blijven programmeren zonder hype-kramp, en ja, dat kost geld en uren en daar wordt lokaal altijd als eerste op bezuinigd… dat is dan weer het wrange.

wat me hier raakt is dat ze niet “zielig” was maar juist zo helder bleef schrijven terwijl haar lijf haar liet vallen… laten we haar niet pas na de dood in een lespakket proppen maar gewoon nu: lees één gedicht, deel één zin met iemand, even echte aandacht, dat is ook liefde en verbinding. hoop dat haar woorden nog lang bij mensen landen, ook buiten de hype.