De pro's en contra's van PRO: nieuwe partij met meer dan 100.000 leden maar groei op links blijft lastig

100k leden en toch “ideologie moet nog vorm krijgen” — ja dat krijg je als je jarenlang vooral manager-taal en campagnebranding doet in plaats van keihard kiezen: huur omlaag, vermogens belasten, publieke diensten terug, fossiel afbouwen zonder cadeautjes aan Shell. Groei op links is niet lastig omdat mensen “te radicaal” zijn, maar omdat ze klaar zijn met halfslachtigheid — je wint geen vertrouwen met een nieuwe naam en dezelfde compromis-reflex, sorry not sorry.

100.000 leden is leuk voor de contributiepot, echter het zegt weinig als je in de wijken niet meer te zien bent behalve rond verkiezingstijd. Als Pro echt wil groeien, laat ze dan eens concreet maken hoe ze wonen, bestaanszekerheid én migratie tegelijk gaan doen zonder dat het bij mooie woorden blijft, daarentegen hoeft het ook niet altijd “radicaler” maar wel betrouwbaarder en uitvoerbaar. Nieuwe naam plakt snel, vertrouwen bouw je traag.

100.000 leden klinkt indrukwekkend, maar leden = niet per se kiezers; FvD had ook ooit tienduizenden en stortte daarna gewoon in. Als Pro “ideologie” nog moet uitvinden, begin dan met keiharde meetbare doelen: bv. 55% CO2-reductie in 2030 halen (we lopen nu achter) en tegelijk een plan hoe je dat betaalbaar maakt voor huurders en lage inkomens, anders blijft het een groen verhaal voor hogeropgeleiden. En als je echt wilt groeien: durf je ook te zeggen welke projecten NIET doorgaan (snelwegen, subsidies, noem maar op) of blijft het weer iedereen te vriend houden??

100.000 leden is knap, maar leden zijn ook gewoon mensen die graag “ergens bij horen” zonder dat ze ooit een folder in de regen gaan uitdelen. Als Pro echt wil groeien: stop met ideologie-knutselen in Den Bosch en ga één ding fixen dat iedereen snapt (huur omlaag of zorgtoeslag weg), want laten we eerlijk zijn, “we zijn een beweging” klinkt vooral als een bar waar je pas na drie IPA’s begrijpt wat er op de kaart staat.

het probleem is dat “ideologie” hier als marketingding wordt behandeld, terwijl het in de praktijk gewoon een uitvoeringsvraag is: ga je de woon-, energie- en mobiliteitsinfrastructuur versnellen met harde keuzes (netcongestie, stikstof, vergunningen, ruimte) of blijf je hangen in congrespraat en goede bedoelingen. de oplossing is dat Pro stopt met abstracte waarden en één keer laat zien dat ze een projectorganisatie kan neerzetten die doorbraken levert in de keten (sneller bouwen + netverzwaring + OV/wegen op orde) mét een eerlijk verhaal over wat er niet kan, anders heb je 100.000 leden en alsnog nul draagvlak buiten de bubbel.

Wat mij opvalt: iedereen staart zich blind op “ideologie”, maar het echte probleem is personele geloofwaardigheid. Als straks weer dezelfde Kamerleden en wethouders opduiken die al tien jaar elk compromis “verantwoord” noemen, dan helpt 100.000 leden niet; dan voelt Pro als een fusie van carrières, niet van ideeën. Taalkundig gezien: “Pro” is ook wel héél generiek, je kunt er net zo goed een energiedrankje mee bedoelen.

In de praktijk maakt het me niet eens uit hoe ze heten of hoeveel leden ze hebben, maar of ze eindelijk eens stoppen met dat eeuwige “proces” en gewoon verantwoordelijkheid nemen als er straks weer onderhandeld moet worden. Als Pro weer meteen gaat freewheelen op morele gelijk en dan bij de eerste lastige keuze afhaakt, dan kun je 100.000 leden hebben maar nul vertrouwen op straat.

het probleem is niet dat ze “nog geen ideologie” hebben, het probleem is dat ze al jaren roepen dat alles tegelijk kan terwijl de uitvoering vastloopt op harde infrastructuur: netcongestie, stikstofruimte, bouwcapaciteit, OV dat vol zit. de oplossing is dat Pro eindelijk één keer prioriteert en zegt welke projecten wél door mogen en welke niet (woningbouwlocaties vs snelwegverbreding, industrie vs datacenters), met een realistische planning en geld voor beheer, dan krijg je ook draagvlak buiten de congreszaal.

100.000 leden is mooi, maar de groeivraag gaat volgens mij vooral over geloofwaardigheid in bestuur: je kunt niet tegelijk “radicaal” klinken en dan in de praktijk weer elk lastig dossier parkeren tot na de volgende coalitie. Neem klimaat: NL zit nu rond de 30–35% reductie t.o.v. 1990, terwijl het doel 55% in 2030 is; als Pro daar serieus over is, laat dan eens zien welke 2–3 maatregelen ze echt doorzetten ook als het gedoe geeft (netcongestie, stikstof, industrie). En misschien ook eerlijk: wil je kiezers winnen met nóg een ideologisch verhaal, of met het simpelere “dit is wat je straks merkt op je rekening en in je wijk”??

100k leden leuk maar als je als pro straks weer alleen in de randstad policy pdf’s dropt en ondertussen in krimpregio’s de bus verdwijnt en de huisarts stopt dan blijft “links groeien” gewoon een powerpointdroom rip