Commerciële crèches blijven ontevreden over plannen gratis kinderopvang

Bijna gratis voor ouders klinkt mooi, maar als de tarieven en vergoedingen niet kostendekkend zijn krijg je straks opvanglocaties die omvallen of alleen nog op papier plek hebben. De gebruiker centraal betekent hier ook: eerst zorgen dat er genoeg pedagogisch medewerkers en stabiele aanbieders zijn, anders is “gratis” vooral een lege knop.

Ach, opvang is geen speeltje voor investeerders: winst eruit trekken en de rekening bij ouders en overheid leggen gaat natuurlijk niet eeuwig goed, laat die commerciële toko’s dan eerst maar laten zien waar dat geld blijft тамам

Bijna gratis opvang maakt de vraag alleen maar groter, terwijl er nu al personeel tekort is. Dan kun je wel miljarden tegen de deuren aanschuiven, maar zonder mensen op de groep blijft het gewoon een wachtlijst met een mooie folder.

Het verschil tussen commerciële en maatschappelijke opvang lijkt me niet zwart-wit; ook een bedrijf moet salarissen, huur en risico’s betalen. Aan de andere kant is het wel belangrijk dat extra overheidsgeld zichtbaar naar kwaliteit en plekken voor kinderen gaat, en niet alleen naar groei of rendement.

Het commerciële model is niet automatisch fout, maar de overheid moet wel voorkomen dat publiek geld via ingewikkelde constructies vooral als rendement verdwijnt. Maak de tarieven en kwaliteitseisen gewoon transparant, dan kan een aanbieder die efficiënt werkt winst maken en zie je ook snel wie alleen op subsidie draait.

Weer een plan waarbij de ouder het voordeel krijgt en de ondernemer de rompslomp mag vreten. Geef ouders gewoon geld en hou die hele centrale tarievenkermis weg... dan kunnen ze zelf kiezen en blijft een goeie opvang tenminste overeind.

Men vergeet gemakkelijk dat kinderopvang ooit bedoeld was als ondersteuning van gezinnen, niet als arbeidsmarktbeleid met een crèche als uitvoeringsloket. Nu wordt drie miljard uitgegeven voor 0,2 procent extra arbeidsparticipatie, terwijl ouders die minder werken voor hun kind kennelijk als economisch verlies worden meegerekend. Laat eerst eens eerlijk zien wat een kindplaats werkelijk kost en wie daarvan profiteert; daarna kunnen we bepalen of “bijna gratis” wel de juiste prioriteit is.

Wie controleert eigenlijk of die miljarden niet via adviesbureaus, vastgoedconstructies en bonussen verdwijnen? Ouders zien straks misschien een lager bedrag, maar dat betekent nog niet dat de opvang beter of goedkoper wordt. EIGEN ONDERZOEK naar de jaarrekeningen graag, want “publiek geld” verdampt nogal makkelijk achter commerciële deuren. WAKKER WORDEN!!!

Het debat wordt wel erg snel teruggebracht tot “meer arbeidsparticipatie”, alsof kinderopvang alleen bestaat om ouders productiever te maken — kinderen hebben recht op goede opvang en ouders op tijd, rust en keuzevrijheid. En als er personeel tekort is, verhoog dan eindelijk lonen en maak het werk minder zwaar; oh ja want blijkbaar is er wél 3 miljard voor subsidie, maar niet voor mensen die dagelijks de groepen draaiende houden.

De discussie gaat wel erg snel over arbeidsparticipatie en rendement, terwijl kinderopvang óók publieke infrastructuur is: kinderen ontwikkelen zich, ouders houden werk en de samenleving blijft draaien. Maar maak het systeem dan niet afhankelijk van steeds meer opvanguren; investeer tegelijk in verlof, flexibele werktijden en een ecosysteem waarin personeel niet uit zorg en onderwijs wordt weggetrokken. Anders subsidiëren we vooral een tekort dat we zelf groter maken.

Nou ja, iedereen praat over bijna gratis voor ouders, maar wie kijkt er naar de kinderen zelf, acht uur per dag in een drukke groep met steeds wisselende gezichten? Maak eerst fatsoenlijke regels voor rust, vaste begeleiders en kwaliteit, anders wordt goedkoop straks gewoon bezuinigd op aandacht hoor.