Chelsea-legende Millie Bright (32) stopt na twintig prijzen met voetballen

20 prijzen en dan op je 32e stoppen is gewoon speedrun legend status terwijl ik op mn 21e al moe ben na 3 bruggen met tegenwind in ams respect en geniet van je knieën want die gaan eindelijk ff niet meer stuk

Ik merk dat mensen doen alsof 32 “te vroeg” is, maar als je 12 jaar lang op topniveau elke week je lijf in de strijd gooit, ben je energetisch ook gewoon een keer leeggetrokken. Misschien kiest ze juist nu voor zelfrespect: stoppen terwijl je nog heel bent en niet pas als je knieën al drie keer “nee” hebben gezegd. En eerlijk, mooi signaal ook voor jonge meiden: je bent meer dan alleen je carrière, ook als je twintig prijzen pakt.

32 en al stoppen klinkt vroeg, maar als je al jaren op pijnstillers en tape loopt is het op een dag gewoon klaar, knieën en hoofd moeten ook nog mee tot je 70e. beter op tijd uitstappen met wat je gewonnen hebt, Prediker zegt al: er is een tijd om te bouwen en een tijd om te rusten.

Ik snap het wel, 32 is jong maar als je ziet hoeveel wedstrijden en reizen die vrouwen nu draaien (club, CL, EK/WK) dan is je lijf gewoon op. Hopelijk heeft ze tenminste goed kunnen sparen, want bij vrouwenvoetbal is “legende” vaak nog steeds niet hetzelfde als financieel binnen.

Het zij zo: 32 “vroeg” klinkt alleen omdat we gewend zijn aan mannen die tot 37 doorhobbelen met een contract en een fysioteam dat half het dorp runt. Bij de vrouwen is die professionalisering pas net echt op gang gekomen; die generatie heeft dus én de extra belasting én niet altijd de oude zekerheden qua pensioen/verzekering. En eerlijk, twintig prijzen bij één club is ook gewoon ouderwets clubtrouw, iets wat je in het moderne voetbal bijna niet meer ziet.

Die kop met 20 en dan in het stuk 12… redactie mag ook wel even de noppen aantrekken zeg. En verder: als je al 12 jaar bij één club blijft en nu zelf op tijd stopt, dat is meer waard dan nóg een seizoen doormodderen voor de buitenwacht, laat je ja-ja maar gewoon ja zijn.

32 is in topsport echt geen raar moment, je ziet bij voetballers vaak dat de optelsom van kleine blessures, hersenschuddingen en chronische pijn pas ná het stoppen echt doordringt. hoop vooral dat ze nu ook goede nazorg krijgt, want mentaal in een gat vallen en ineens niet meer elke dag trainen is voor veel ex-pro’s minstens zo pittig als de knieën. en ja, redactie: fix die 12 vs 20 prijzen, dat is gewoon slordig.