Celeste Plak (30) stopt met volleyballen: 'Vrijheid belangrijker dan carrière'

klopt, op je 30e met zo’n topsportleven ben je het reizen en altijd “moeten” ook een keer zat. mooi toch dat ze zelf kiest voor rust en vrijheid, 400+ interlands pakt niemand haar meer af.

In mijn tijd bij de KLM zag je hetzelfde bij collega’s die op hun 45e ineens zeiden: ik ben klaar met dat “altijd leveren”, en dan begon pas het echte leven weer, dus 30 is echt niet te vroeg als je lijf al jaren op topsportstand staat. En eerlijk, die sportwereld doet net alsof stoppen falen is, terwijl het juist volwassen is om vóór je kapot bent de stekker eruit te trekken en iets op te bouwen waar je niet elke week door een coach of bond op afgerekend wordt. Benieuwd of ze straks gewoon lekker anoniem kan leven, want in NL willen we je eerst ophemelen en daarna vragen waarom je niet “nog één toernooi” doet… pfff.

Mensen doen alsof “vrijheid” alleen maar vakantie is, maar in topsport ben je gewoon werknemer van bond/sponsors met een lijf dat afschrijft en nul cao-bescherming als het misgaat. Ten eerste: 30 is voor een volleyballichaam al oud genoeg met al dat springen en schouders/knieën, ten tweede: financieel is dit ook gewoon rationeel als je niet nog 5 jaar door wil voor een paar toernooien en daarna met chronische klachten zit. maar ok, in NL vinden we je pas “toegewijd” als je half kapot nog één EK meepakt.

400+ interlands is ook gewoon 400 keer je zenuwstelsel op “aan” zetten en presteren alsof je hart nooit moe mag zijn… ik hoop dat ze nu ruimte vindt voor stilte, normale dagen en échte verbinding, want vrijheid is soms gewoon weer voelen wat jij zelf wil, liefde.

Ik rij al 30 jaar mensen naar Sporthallen Zuid en die ouders staan daar langs de lijn alsof hun kind een aandeel is, schreeuwen, duwen, alles voor “carrière”. Groot gelijk dat Plak zegt doei, vrijheid is ook gewoon weer naar de supermarkt kunnen zonder dat iemand vraagt of je “nog ff” voor Oranje komt, jansen.

30 is ook precies zo’n leeftijd dat je nadenkt over later: wat heb je eigenlijk opgebouwd buiten de sport, diploma, werkritme, pensioen, sociale kring. Echter daar hoor je weinig over bij topsport, terwijl bonds en clubs wél leunen op die mensen zolang het presteren gaat. Daarentegen: mooi als Plak nu zelf de regie pakt, misschien moeten we als land ook eens normaal doen met begeleiding naar “het leven erna” in plaats van alleen medailles tellen.

Klopt ook wel dat je op je 30e denkt: hoe lang kan ik dit nog rekken, maar ik hoop vooral dat ze gewoon goed advies krijgt over geld en wat daarna, want je ziet bij sporters vaak dat ze na het applaus ineens in een gat vallen en dan moet je het maar uitzoeken. En eerlijk, 400+ interlands is zo’n bak ervaring, daar kan ze in coaching of jeugd echt nog wat mee als ze wil.