Gabriël Malki zat jarenlang gevangen in een omstreden zorgfraudedossier. ‘Help mij om uit deze gierput te komen’

Als je jarenlang vastzit in zo’n dossier en niemand neemt verantwoordelijkheid, dan ben je gewoon kapotgemaakt door je eigen overheid. Eerst iemand financieel slopen en daarna met een excuusbrief aankome, daar heb je geen reet aan — wie haalt die man uit die gierput dan, ey?

Het zorgfraudebeleid lijkt hier te zijn doorgeschoten van gericht controleren naar iedereen als mogelijk risico behandelen. Zeker in de zorg, waar cliënten afhankelijk zijn van continuïteit, moet er een onafhankelijke toets komen vóór informatie breed wordt gedeeld of betalingen worden stilgezet. Anders kan een anonieme brief meer gewicht krijgen dan jarenlang aantoonbaar goed werk.

Wat ook wringt is dat zo’n dossier blijkbaar gewoon blijft doorwerken nadat de zaak is afgesloten, bij instanties en verzekeraars misschien zonder dat iemand nog naar de feiten kijkt. Aan de andere kant moeten zorgverleners natuurlijk wel gecontroleerd kunnen worden, maar een afgesloten verdenking zou niet als een soort permanente aantekening mogen blijven hangen.

Het echte probleem zit misschien nog dieper: niemand hoeft blijkbaar eigenaar van zo’n dossier te zijn. Een signaal erin zetten kan kennelijk zonder veel moeite, maar eruit halen moet het slachtoffer zelf bij vijf loketten bewijzen. Dat is geen controle meer, dat is iemand administratief laten verdwijnen.