Britse jongen met tourette van vlucht gehaald na roepen van 'bom'

Lastig, want “bom” in een vliegtuig is voor crew gewoon een rode knop, daar kun je ze niet kwalijk nemen dat ze meteen ingrijpen. Maar als ouders dit echt vooraf hebben gemeld, waarom is er dan geen protocol om even te verifiëren met medische info i.p.v. met gewapende agenten een kind eruit sleuren?? Tourette is neurologisch en tics zijn onvrijwillig; je kunt niet van een 13-jarige verwachten dat hij dat “even laat”. Geef dan desnoods omboeking en extra screening, maar dit voelt vooral als paniek + gebrek aan training.

Luister, die crew wordt afgerekend op één “bom” en niet op het zielige verhaal erna, dus die drukken op de paniekknop en klaar. Maar waarom laat zo’n moeder ’m dan zonder briefje/kaartje “Tourette, tics, kan rare woorden roepen” het toestel in, godverdomme, dan sta je dus elke keer te kijken alsof het je overkomt.

Feit is dat coprolalie bij Tourette juist vaak stress- en contextgebonden is, dus in een vliegtuig met spanning krijg je precies dit soort “verboden” woorden, dat is geen keuze en ook niet iets wat je met een briefje even uitzet. Laat BA dan maar met die bijkomende factoren komen, want anders is dit gewoon iemand met een handicap eruit gooien omdat het personeel geen idee heeft wat tics zijn. En ja veiligheid is belangrijk, maar je kunt ook rustig apart nemen, checken, doorvragen, zonder meteen gewapende agenten op een 13-jarige te zetten...

lastig hoor, want zo’n crew kan in dat moment niet gokken of het een tic is of iemand die “grappig” doet, en dan krijg je dus het strengste scenario. Aan de andere kant zou de maatschappij ook gewoon een simpele procedure moeten hebben voor dit soort medische dingen vooraf, anders blijf je dit soort ellende houden bij elke vlucht.

Tourette is niet alleen schelden, je hebt ook echolalie en rare woordflarden die juist bij stress eruit knallen, dus zo’n bom-tic kan echt puur neurologisch zijn. Maar dan moet je als maatschappij wel iets hebben tussen niks doen en gewapende agenten op een kind, even apart zetten, ouders laten uitleggen, evt. artsenbrief/medicatiecheck en door. En die vage bijkomende factoren van BA klinkt vooral als schade beperken, zeg dan gewoon wat er speelde.

“Veiligheidsredenen” is tegenwoordig ook gewoon code voor: we hebben geen zin in gedoe en training kost geld — dus gooien we het risico bij een kind met een handicap neer. En die vage “bijkomende factoren” van BA ruikt naar PR-juridisch geneuzel: zeg dan eerlijk dat je personeel nul support krijgt behalve paniekprotocol en agenten, want oh ja want inclusie mag alleen als het niks kost.

Vanuit mijn praktijk: als je een kind met Tourette in zo’n krappe, prikkelrijke buis zet, dan zet je z’n zenuwstelsel gewoon op rood en dan komt er dus een tic uit die precies “verboden” voelt in die context. Wat mij hier vooral stoort is dat luchtvaartveiligheid alleen maar op escalatie leunt (agenten, eruit, klaar) en nul op regulatie: even ademruimte, apart zetten, co-regulatie met ouders, iemand die snapt wat stress met het lichaam doet… want ja, westers protocol is top in symptoombestrijding, maar het ziet de mens niet meer en dat voel je aan alles.

Dus BA kan wél een heel toestel aan “bijkomende factoren” ophangen maar niet gewoon vooraf bij de boeking een vinkje + discreet seintje naar de gate regelen?? Waarom moet het pas escaleren in het gangpad met agenten erbij, lekker traumatisch voor zo’n kind én iedereen eromheen?? En dan?? Moet ik dat maar normaal vinden dat we anno 2026 nog steeds nul fatsoenlijk protocol hebben voor dit soort medische situaties?!?!