Borstkanker ontdekt bij actrice Amanda Peet

nee joh, dat “persmoment” is juist omdat zij er zelf over schrijft in The New Yorker, dat is geen verrassing van een pr-team maar gewoon haar verhaal. en als het internet haar daarna alleen nog als ziekte ziet ligt dat toch echt aan ons, niet aan dat ze open is.

ja, het wordt meteen een essay en een PR-moment, maar laten we eerlijk zijn: als één bekend gezicht ervoor zorgt dat iemand wél die knobbel laat checken in plaats van “komt wel goed”, dan is dat content waar ik niet eens cynisch van word. en ondertussen: screening is niet alleen voor mensen met een stylist en een New Yorker-abbo, zeg maar.

ja joh “content”, alsof je er een leuke vlog van maakt terwijl je door zo’n molen gaat… daarentegen: als die BN’er-verhalen jou pas naar screening krijgen, dan zat je dus al jaren te wachten op een beroemdheid om volwassen te doen. en dat “check jezelf” klinkt stoer, echter zonder goede en toegankelijke controles ben je met alleen zelf voelen ook zo weer te laat.

nee sorry maar als ik kanker krijg ga ik echt geen essay tikken voor een chic blad, dan ben ik vooral bezig met m’n kids en de chemo en proberen normaal te doen. en dat “huisarts kijkt even aan” is ook zo’n makkelijke sneer, meestal sturen ze je gewoon door als er echt iets niet pluis is.

Wederom zo’n “essay in The New Yorker” en iedereen doet alsof dat de zorg ineens beter maakt, terwijl de gemiddelde vrouw hier nog steeds 6-8 weken op een uitslag of doorverwijzing zit omdat de poli vol zit. Goed dat ze screening serieus nam, dáár zit de winst: halfjaarlijks controleren kost misschien €300-€500 per keer, maar één late ontdekking met chemo/operatie en revalidatie tikt zo €50.000+ aan en dan hebben we het nog niet over ellende. En dat “even aankijken” van huisartsen ja, daar is al menig tumor van groter geworden, maar hé, dat staat niet zo lekker in een glossy essay.

Joa, dat “voel maar ff” heb ik dus ook gezien: vriendin van m’n vrouw had niks te voelen, liep maanden met vage klachten, pas na gedoe bij de huisarts eindelijk mammo/echo en toen was ’t ineens wél serieus… dan ben je te laat met “rustig aan”. In de horeca leer je: als er rook is ga je niet eerst gezellig vergaderen, je checkt meteen, en bij borsten zou dat net zo moeten zijn.