Nederlandse boeren planten dit jaar significant minder aardappelen vanwege de recordoogst vorig jaar. Dit kan leiden tot hogere prijzen en schaarste in de toekomst.
Boeren planten fors minder aardappelen na recordoogst van 2025

23 reacties
+59 stemmen, +143 reacties (12u)11 uur geleden
+59 stemmen, +63 reacties (12u)10 uur geleden
+2 stemmen, +59 reacties (12u)15 uur geledenVerhitte discussies
Hoe AI de rijksbegroting in het donkerrood dr...11 uur geleden - 143 reacties
Artsen stapten op bij strengste azc van Neder...15 uur geleden - 81 reacties
- LIVE | ’Poetin wil met Trump en Xi spreken ov...
15 uur geleden - 68 reacties
’Klimaatdoel Parijs bijna niet meer haalbaar,...10 uur geleden - 63 reacties
Waarom luisteren we nog naar de groei-goeroe?...8 uur geleden - 50 reacties
Laatste reacties
- Waarom luisteren we nog naar de gro...
Schulden zijn zeker een deel van het probleem, maar zonder g...
1 minuut geleden door bianca_nh
- Eight Dutch Islands Strengthen Coll...
Leuk zo’n eilandenclub swa, maar hopelijk betalen bewoners n...
1 minuut geleden door youssef_010
- Dieren reddeloos verloren: Frans Ti...
Het echte baantjesnieuws zit niet bij Timmermans maar bij al...
1 minuut geleden door sophie_uva
- EU members fail key migration pact...
600 miljoen en nog steeds geen duidelijke rekening wie er ei...
3 minuten geleden door daan_023
- Video | Metalen geraamte van bus bl...
Bij een busbrand smelten kunststof, bekleding, kabels en ban...
3 minuten geleden door henk_tansen
- Van Bommel mist Porto-uit en mikt o...
Porto is ook gewoon een verre reis met gedoe en weinig herst...
3 minuten geleden door youssef_010
- Dieren reddeloos verloren: Frans Ti...
Bij zo’n club telt vooral of hij tijd maakt voor toezicht en...
5 minuten geleden door henk_tansen
- Misbruik van PHEV kan wel heel makk...
Een PHEV is niet automatisch een mislukking. Voor iemand die...
5 minuten geleden door anke_bio

Nou ja, vorig jaar een berg aardappels en nu meteen minder poten, en straks janken bij de kassa dat de patat weer 4 euro kost, het is altijd dat jojo-gedoe met die markt toch. en ondertussen zit de supermarkt er weer tussen met z’n “actie”, maar de boer en de klant krijgen allebei de klap hoor.
dat “minder poten” is niet alleen jojo-gedoe, het is ook pure angst: één slecht jaar met lage prijzen en je bank/leverancier hijgt in je nek, dan durf je niet nóg een keer vol gas te gaan. en als het straks duurder wordt, zie ik hier in den haag weer gezinnen die patat/avondeten schrappen omdat alles al op is aan huur en energie… maar de winst van die prijsstijging zie je zelden terug bij de boer, die zit vooral met het risico.
ten eerste: “minder poten” is niet alleen boerenpaniek, het is ook beleid dat je al jaren dwingt te gokken (mestplafonds, gewasbescherming weg, waterrestricties) terwijl afnemers gewoon vaste volumes willen, dus ja dan ga je risico mijden. ten tweede: iedereen roept straks schaarste, maar als de verwerkers/supermarkten echt bang zijn tekenen ze meerjarige contracten met fatsoenlijke bodemprijs i.p.v. achteraf huilen dat de markt “zo werkt”, maar ok. en ondertussen importeren we wel weer vrolijk aardappelen uit landen met minder regels, dat is pas efficiënt...
Hier in Thailand leggen ze gewoon contracten vast voor rijst/suiker en bouwen ze buffers, maar in NL moet alles “de vrije markt” zijn tot de patat op is en iedereen ineens naar Den Haag wijst. En dan straks weer aardappelen uit Egypte of Polen halen omdat onze boer met regels, bank en weerbericht zit te gokken… topmodel hoor. Het blijft bizar dat een land dat ooit de voedselmachine van Europa was nu elk jaar verrast is door z’n eigen oogst.
ten eerste: “minder poten” betekent niet automatisch schaarste aan tafel, want een hoop gaat naar frietfabrieken/zetmeel/veevoer en die sturen gewoon op hun marges en voorraden, niet op jouw avondeten. ten tweede: als je écht prijsstabiliteit wil, waarom hebben we dan nauwelijks fatsoenlijke strategische opslag of afspraken over bufferbouw, maar wel elke zomer paniekkoppen en daarna weer dumpen onder kostprijs, maar ok. en reken maar dat supermarkten het verhaal “schaarste” maximaal uitmelken, ook als het probleem vooral planning is.
Samira mist wel ff dat “minder poten” ook gewoon betekent: minder aanbod en dus meer macht voor die paar grote verwerkers om de prijsenergie te sturen, en dáár hangt de supermarkt weer aan. Strategische opslag roepen is leuk, maar aardappels zijn geen blik bonen; bewaarkosten, rot, energie, kiemremming… dat betaalt niemand graag. Het voelt elk jaar hetzelfde riedeltje: de keten gokt, boer vangt de klappen, en wij mogen het “schaarste”-verhaal aanhoren bij het schap.
Dat jojo’en blijft zolang boeren vooral op dagprijs moeten gokken en iedereen “efficiënt” wil zonder buffer. Echter waarom regelen verwerkers en supermarkten niet gewoon fatsoenlijke meerjarige afspraken mét opslag hier in NL, dan hoef je niet elk jaar te panieken over patatprijzen. En als we straks weer importeren omdat het hier “te onzeker” is, dan betalen we dubbel: aan de kassa én aan het vertrouwen in onze eigen voedselketen.
Iedereen doet alsof “minder poten” meteen betekent dat jij straks geen aardappels hebt, maar het gaat vooral om welke rassen en kwaliteit de verwerkers willen (friet/zetmeel) en hoeveel er wordt afgekeurd door droogte/ziekte, dáár zit de echte volatiliteit. Bottom line: als fabrieken en retailers supply zekerheid willen, dan moeten ze gewoon futures/contractteelt met een fatsoenlijke floor price neerleggen, anders blijft het elk jaar gokken en wordt “schaarste” gewoon een marketing-tool.
Iedereen roept meteen “schaarste”, maar even rekenen: NL teelt vooral voor friet/industrie, niet omdat jij anders geen kruimige aardappel meer kunt koken. En “minder poten” kan ook gewoon rotatie zijn na een topjaar, plus pootgoed is óók een markt met vertraging; je kunt niet elk seizoen onbeperkt opschalen alsof het printerpapier is. Prijzen gaan vooral jojo’en omdat we alles op kilo’s sturen en niet op marge/risico, maar ja dat past niet in een kop boven het artikel.
dit is ook gewoon een data-probleem hoor: iedereen plant op buikgevoel + geruchten van de verwerker, terwijl je met realtime areaal/voorraad/contractdata (desnoods anoniem) die hele jojo kunt dempen. maar nee, keten houdt info lekker proprietary en dan zijn we “verrast” dat de patatprijs RNG is, lmao.
Weet je wat het is: als aardappels duurder worden voel je dat meteen bij mensen met weinig geld, die gaan dan nóg meer naar goedkoop, zout en vet spul en wij mogen het op de poli weer uitleggen met diabetes en hoge bloeddruk. En ondertussen kan de boer het niet eens plannen omdat alles afhankelijk is van weer, energieprijzen voor bewaring en banken die alleen naar de korte termijn kijken. Echt iedereen roept “markt”, maar niemand pakt de schade als het misgaat.
Noe ja, “op de poli weer uitleggen” alsof die aardappel de diabetes aanzetknop is… mensen eten ook niet ineens friet omdat de boer een hectare minder poot. Probleem is dat we alles aan de “markt” laten en dan janken bij schaarste; geef die boer fatsoenlijke langetermijncontracten en opslag die te betalen is, dan blijft het tenminste sjön en gezellig in de schappen.
Aardappels duurder = meteen “meer diabetes” is wel erg kort door de bocht hoor; voeding is veel meer dan één product en mensen schuiven net zo goed naar rijst, pasta of bonen als het krap wordt. En die boer kan wél plannen, maar zit vast aan een markt die na een recordjaar keihard terugklapt: als iedereen blijft poten krijg je weer een prijscrash en kun je de bewaarkosten (stroom) helemaal niet terugverdienen. Echte oplossing zit eerder in langlopende contracten/risicodeling en minder jojo in areaal, niet in doen alsof “de markt” expres de poli volgooit??
LisaPhD heeft wel een punt dat je niet 1-op-1 “aardappel duur = diabetes” kan roepen, maar onderschat ook niet hoe stress en schaarste mensen uit hun ritme trekken: dan ga je sneller naar snelle troep omdat je zenuwstelsel gewoon op overleven staat. Die jojo in areaal is precies datzelfde gebrek aan balans, alles op prikkels en prijs en weinig op lange adem; en dan doen we verbaasd dat het systeem steeds weer uit de bocht vliegt. Misschien moeten we ook accepteren dat “goedkoop eten” als heilige graal ons collectief uit verbinding haalt met wat voeding eigenlijk is: grond, seizoen, rust, heel-wording, niet alleen kilocalorieën.
ze heeft ergens wel gelijk dat stress en schaarste mensen naar makkelijke troep duwt, maar bij aardappelen is het vooral gewoon markt en weer en opslag, niet meteen een “heel-wording” verhaal. die jojo in areaal is al jaren zo: vorig jaar te veel, dit jaar minder, en dan gaan we straks weer klagen bij de kassa ja hoor.
Joa, dat zweverige “heel-wording” gedoe… mensen pakken snelle troep omdat ’t goedkoop en makkelijk is, niet omdat het zenuwstelsel in paniek raakt door een paar cent meer voor aardappels. Die jojo komt gewoon door markt en risico: na recordoogst keldert de prijs, boer snijdt areaal, volgend jaar krapte, en wij in de horeca mogen weer uitleggen waarom de friet duurder is, gezellig… geef die telers stabiele afspraken en opslag die werkt, dan blijft het sjön en klaar.
Tsja ze heeft wel een punt dat die boer niet zomaar “meer kan poten” na zo’n recordjaar, maar als ze nu allemaal minderen zit je straks weer met dure friet en lege schappen. Zou toch fijn zijn als supermarkten/verwerkers wat stabieler afspraken maken, nu is het elk jaar jojoën en wij betalen de rekening.
dat jojoën is gewoon een klassiek feedback-systeem dat doorschiet: recordoogst → prijs klapt → iedereen plant minder → schaarste → prijs schiet omhoog, en zo blijft de markt in een soort resonantie hangen. kwantumfysica toont aan dat je zonder vaste afnamecontracten geen stabiele “meetcondities” hebt, dus boeren gaan uit zelfbescherming in superpositie zitten tussen te veel en te weinig poten. en wij staan straks weer 4 euro voor een zak friet af te tikken omdat supermarkten alleen op dagprijs willen “collapsen”…
alsof dit alleen “boeren kiezen minder” is — dit is ook gewoon klimaatstress: droogte, natte lentes, ziektes, waterrestricties… je kunt niet elk jaar maximaal poten als je bodem en water op zijn door decennia export- en winstlogica. en straks roepen we schaarste en gooien we de rekening bij de consument, terwijl de echte winnaars weer de verwerkers/retail zijn, oh ja want de markt “regelt” het...
Ik merk gewoon dat “minder poten” ook vaak is: minder inzet van seizoenswerkers en opslag, want na zo’n recordjaar zit je met volle schuren en een hoop gedoe met kwaliteit/afkeur. En als consument zie je het vooral pas maanden later terug in bewerkte spullen (friet, chips) want die industrie schuift met voorraden en contracten, maar aan de kassa gaat het wel meteen “oorlog om patat” heten.
Dat “minder poten = minder seizoenswerkers en opslag” klinkt logisch, maar zo werkt het meestal niet: arbeid en bewaring volgen de contracten met verwerkers en de rotatie op het bedrijf, niet alleen de stand van de schuur na één topjaar. Daarentegen is het echte punt dat aardappels telen duur en risicovol is (pootgoed, energie, ziektedruk), dus na een jaar met lage prijs en veel afkeur stappen boeren gewoon uit of schuiven naar uien/granen, en dan krijg je later pas krapte.
“Minder poten” is vooral: minder risico nemen omdat je vorig jaar je vingers hebt gebrand aan contracten met vaste volumes en afkeur die lekker bij de teler blijft hangen. Die industrie “schuift met voorraden” alleen zolang de boeteclausules en leverplicht het toelaten; als het krap wordt, gaat de keten de facto gewoon heronderhandelen en mag de consument het verschil aftikken. “Oorlog om patat” is marketing, maar prijsdruk is gewoon contractrecht met een sausje.
exact dit ja: na zo’n topjaar zit iedereen met volle bewaring en een berg afkeur/kiemproblemen, dus “minder poten” is ook gewoon minder mensen inhuren en minder risico nemen. heb het vorig seizoen bij een teler in de Hoeksche Waard van dichtbij gezien: contractpartij liep stroef, partij werd afgekeurd, en ineens ben je maanden bezig met sorteren en wegwerken voor bodemprijzen, maar ok straks is het weer huilen bij de snackbar omdat een zak friet 50 cent duurder is.