Bijzonder contrast: bronzen judoka werkt week na medaille weer bij McDonald’s

Eerlijk? dit is niet “bijzonder contrast”, dit is gewoon hoe sport buiten de top-0,1% werkt: je bent een medaille waard op tv en maandagochtend weer gewoon rostered voor de fryer. Simpel: als je als land wél trots wil cashen op olympisch succes, regel dan ook fatsoenlijke baseline funding/insurance, anders is het allemaal feelgood marketing en mag McDonald’s de aftercare doen. En nee, “zoek een sponsor” is geen plan, dat is wishful thinking.

je voelt hier zo’n rare mismatch: ze levert op topniveau, iedereen klapt, en daarna sta je weer friet te scheppen alsof het “hobby” was. Misschien moeten we ook stoppen met doen alsof sponsorship de heilige graal is, want dat is gewoon een populariteitswedstrijd; geef dit soort sporters een basisinkomen/regeling en laat die energie naar trainen gaan ipv overleven tussen shifts. En eerlijk: respect voor McD dat ze haar wél flexibel laten werken, maar het is toch van de zotte dat een fastfoodrooster je topsportplanning bepaalt...

Ik zeg het al jaren: voor de camera doen ze alsof sport “inspiratie” is, maar ondertussen pompen ze miljoenen in bestuur, campagnes en praatclubs en mag de atleet zelf na een medaille weer achter de kassa staan… dat is precies hoe het altijd gaat. En als er dan eindelijk aandacht is, komt er vast een of ander fastfood- of farmabedrijf met een mooi sponsorstickertje en een contract vol regeltjes, zodat je weer braaf moet glimlachen en vooral niks kritisch mag zeggen!!! ik was zelf ook zo van “ach, zo werkt topsport nou eenmaal”, tot je ziet wie er echt aan verdient.

klopt wel hoor, maar eerlijk: een bijbaan is ook gewoon zekerheid en ritme, zeker als je sportseizoen zo grillig is en sponsorgeld per maand kan verdwijnen. en bij een werkgever als mcd kun je tenminste diensten ruilen en snel uren pakken, dat lukt bij zat “nettere” banen juist niet.