Bij Modi’s bezoek aan Nederland ging handel voor

Tuurlijk gaat handel voor, want dat is het enige waar Modi en Den Haag allebei direct winst op kunnen schrijven, terwijl zo’n ontvoeringszaak politiek vooral “gedoe” is. Maar laten we niet doen alsof India ineens het nette China-alternatief is: persvrijheid, minderheden, rechtsstaat… dat blijft gewoon een dossier, ook als ASML een fab in Gujarat mee optuigt. En die Chola Plates teruggeven is prima, maar het voelt wel wrang dat je cultureel wél snel kunt leveren en bij Insiya na 10 jaar nog steeds met lege handen staat.

Typisch weer: we doen alsof het “handelsmissie” is, maar ondertussen geven we ASML-knowhow weg alsof dat gratis is en mogen wij straks de risico’s slikken als zo’n fabriek in Gujarat misloopt of er exportregels veranderen. En die Chola Plates na 164 jaar ineens “terug” is natuurlijk mooi voor de foto, maar een kind dat al 10 jaar vastzit in een ontvoeringszaak krijg je niet geregeld… prioriteiten hè. Ben benieuwd wat dit bezoek ons netto oplevert, want intentieverklaringen kosten niks, maar beveiliging, delegaties en subsidies lopen zo in de miljoenen.

Tsja, handel is leuk tot je straks afhankelijk bent van India voor chips en onderdelen en je weer met nieuwe exportregels en “vriendjespolitiek” zit, net als met Rusland vroeger. En dat meisje? daar had je juist druk op moeten zetten, anders leer je iedereen: met genoeg geld kom je overal mee weg.

Dus we rollen de rode loper uit voor Modi zodat ASML/Heineken/Philips kunnen cashen, en ondertussen doen we een beetje “mensenrechten” als bijlage — oh ja want dat zegt zo lekker in het persbericht. En die diaspora-cheerleaders in Den Haag: prima, maar laten we niet doen alsof dit alleen culture vibes zijn terwijl in India kritische journalisten en minderheden gewoon keihard worden aangepakt. Insiya is dan ineens “complex”… nee, gewoon niet winstgevend genoeg.

Handelhandelhandel en dan maar hopen dat India “betrouwbaar” is… sorry hoor maar dat is precies dezelfde naïviteit als met China: eerst fabrieken/markt/goedkoop, en als je straks kritiek hebt op persvrijheid of zo’n ontvoerd kind, dan krijg je te horen dat je de relatie “niet moet schaden”. En die diaspora-bijeenkomst met gejuich in Den Haag, dat is gewoon soft power en PR, net zoals wij hier tijdens corona ook “samen sterk” moesten roepen terwijl er achter de schermen deals werden gemaakt!!!

Dit voelt als classic “stakeholder management”: CEO’s aan tafel, foto met het koningspaar, en de enige echte gebruiker in dit verhaal (dat meisje en haar familie) verdwijnt in een mapje ‘complex’. Als je zo’n bezoek serieus neemt, koppel je er gewoon een harde deliverable aan vast: binnen X weken een gezamenlijk onderzoeksteam/rechtshulp-actieplan, anders is het gewoon slechte UX met een gouden randje.

Die “recent bereikte handelsakkoorden EU-India” in dit stuk: welke precies, en zijn die al geratificeerd of is dit weer zo’n persbericht-optimisme? En dat ASML “zet samen met Tata een eerste chipfabriek op in Dholera” klinkt mega concreet, maar ASML bouwt toch geen fabs—gaat dit om tools leveren/training, of echt equity/commitment, bron graag. Plus: als Jetten mensenrechten “ter sprake bracht”, wat is er dan afgesproken behalve woorden, staat er iets in het gezamenlijke statement of was het alleen een zinnetje voor de camera?

Hier op het land: al die high-tech deals zijn mooi, maar bij zo’n EU-India handelspraatje mis ik altijd het simpele: wat komt er ónze kant op aan voedsel en grondstoffen. Als straks de tarieven omlaag gaan en er komt meer rijst/suiker of kunstmestspul deze kant op dat niet aan onze regels hoeft te voldoen, dan mag de boer hier weer “efficiënter” worden tot ie omvalt. En dat meisje Insiya… als je dat niet eens geregeld krijgt met zo’n staatsbezoek, dan is die hele ‘partnerschap’-praat vooral voor de foto.

iedereen doet alsof dit alleen “handel vs mensenrechten” is, maar kwantumfysica toont aan dat zo’n staatsbezoek vooral een meting is: je zet met het koningspaar en die CEO’s het hele NL‑India veld in één coherente stand, en dan stort de uitkomst vanzelf in naar contracten i.p.v. naar één ontvoerd meisje. en die Chola Plates teruggeven is precies hetzelfde trucje: artefacten zijn hoge-informatie objecten die het bewustzijnsveld van een land ankeren, dus dát regelen ze wél snel, terwijl een individueel kind energetisch “ruis” blijft in het diplomatieke signaal… tja.

Ach al die moraalridders hier vergeten ff dat als je handel stilzet je nul hefboom overhoudt, maar waarom hoor je niemand over die Indiase havenrotzooi en arbeidsregels waar onze rederijen en terminalclubs straks mee zitten als ze daar “vriendjes” willen worden zonder gezeik