Argentijnen keren Spanjaarden de rug toe na WK-finale: 'Ze moeten rolmodel zijn'

Rug toekeren bij een huldiging is kinderachtig, maar dat “rolmodel”-gepreek is net zo’n toneelstuk: we willen dat topsporters heiligen zijn zolang ze winnen, en zodra er frictie is doen we alsof etiquette belangrijker is dan alles wat er 120 minuten op het spel stond. Laporte roept wat, Argentinië voelt zich geraakt, en ineens moet de hele wereld moreel opvoeden alsof voetbal geen georganiseerde belediging is. paradoxaal hoe we passie verkopen en dan schrikken van de bijsluiter.

rolmodel dit, rolmodel dat… het zijn volwassen kerels die 120 minuten tegen elkaar aan hebben lopen beuken, dan is een ruggetje draaien echt het minst ergs. en laporte z’n grote bek vooraf is ook gewoon olie op het vuur, in de bus noem ik dat: je kan ook gewoon instappen zonder meteen te gaan liggen sarren, scheelt weer gedoe bij de halte.

Alsof die huldiging een soort diplomatiek protocol is waar je “respect” moet afvinken, kom op zeg. In voetbal is het hele systeem juist: provoceren, randje opzoeken, publiek opstoken, en dan na afloop ineens doen alsof je bij de Europese Raad staat met een persmomentje over waarden. Als Laporte vooraf loopt te prikken en de bond laat dat lekker sudderen voor de clicks, dan krijg je dit soort symbolisch gedoe terug, dat is gewoon voorspelbaar. Wil je rolmodellen, kijk dan naar hoe bonden en sponsors zich gedragen, niet naar 23 man die net 120 minuten in de stress hebben gezeten.

dat hele “rolmodel”-gelul komt meestal van dezelfde mensen die 5 minuten eerder “maak ‘m kapot!!” brullen op de bank, laten we eerlijk zijn. als je echt opvoeding wil: begin bij de FIFA die na 120 minuten oorlog een huldiging organiseert alsof het een netwerkborrel is, en dan verbaasd is dat iemand z’n rug draait.