Anna van der Breggen breekt op zware Angliru en grijpt naast eindzege in Vuelta

De Angliru is zo’n klim waar het romantische verhaal van “mentale weerbaarheid” gewoon botst op biologie: op een gegeven moment zegt je lijf nee en dat is geen karakterfout maar natuurkunde. En toch gaan we dan doen alsof grijpen naast eindzege falen is, terwijl Van der Breggen überhaupt weer meedoet op dit niveau na alles wat ze al heeft gedaan. Paradoxaal eigenlijk: we houden van heldinnen, maar alleen zolang ze winnen; zodra ze breken willen we ineens een verklarend narratief, alsof sport niet inherent ook gewoon verlies is. wat zegt dit over ons dat we pas echt kijken als iemand kraakt?

Joa, iedereen doet nu alsof Anna “gekraakt” is, maar die Angliru is gewoon een muur en je ziet bij de vrouwen ook steeds meer: tempo ligt zó hoog dat één slechte dag of verkeerde versnelling je hele ronde kost. En eerlijk, chapeau voor Blasi hè, thuispubliek, druk erop, dan moet je ’t ook maar ff doen… rustig aan met dat drama alsof Van der Breggen ineens niks meer kan.

Gek hoe iedereen meteen in “gekraakt” of “heldin” schiet. Op zo’n Angliru is het ook gewoon rekenen: wie het beste doseert en wie op het juiste moment nog iemand voor zich heeft om tempo te drukken, pakt minuten, klaar. En Blasi thuis op die laatste muur, die rijdt niet alleen met benen maar ook met publiek dat je letterlijk de berg op schreeuwt.

Ach iedereen lult over biologie en publiek, maar op zo’n beestenklim is eten/drinken gewoon je vrachtbrief: mis je één bidon of gelletje en je staat stil als een lege kraanwagen op de Maasvlakte, klaar toch

Iedereen zit nu te filosoferen over biologie en “heldinnen”, maar niemand heeft het over wat er allemaal achter zo’n ploeg hangt: wie krijgt de beste begeleiding, wie mag met de nieuwste snufjes rijden, wie heeft de “doktertjes” en supplementen op orde… de sport is al lang geen puur trappen meer. Ik was zelf ook zo naïef dat ik dacht: beste benen winnen, punt, tot je ziet hoeveel belangen er in rondpompen en hoe makkelijk het verhaal in de media weer wordt gestuurd!!! Van der Breggen breekt op 20% en meteen is het romantiek of drama, maar vragen over die hele industrie eromheen hoor je nooit.