‘Ze gingen toch maar niet naar Kenia en zo werd ik in Winterswijk geboren’

Typisch NRC, 1 minuut “mijn ouders” en dan toch even een halve koloniale geschiedenis erbij, terwijl die Mau-Mau timing gewoon niet klopt; dat soort romantiseren gebeurt altijd achteraf. Mijn tante heeft in ’58 ook zo’n emigratieplan naar Rhodesië afgeblazen en geloof me: het was geen “plots verslechterde situatie”, het was gewoon dat de bank ineens de lening dichtdraaide en de tickets (toen al honderden guldens) weg waren, klaar. En dan jaren later maak je er een mooi perronverhaal van, want toegeven dat je financieel klem zat klinkt minder gezellig.

Snap de ontroering wel, maar “historisch perfect” is niet zomaar een detail: de Mau-Mau was vooral begin jaren 50 en de noodtoestand liep tot 1960, dus als je het op zomer ’59 plakt als dé reden voelt dat al snel als achteraf-verhaal. Tegelijk: zo werken familieherinneringen nou eenmaal, je onthoudt perron + gemiste droom en niet de exacte beleidsbrief van een bank. Misschien is het eerlijker om het te lezen als “zo voelde het toen” in plaats van een mini-geschiedenisles?