‘Zeg jij ‘hun hebben’? Dan profileer je jezelf als een coole, stoute, wat non-conformistische jongen’

ach ja, op m’n werk hoor ik “hun hebben” en “me moeder” de hele dag en het zegt vooral dat iemand moe is of thuis zo praat, niet dat ie stoer of “cool” wil doen. dat we er meteen een oordeel bij plakken zegt meer over ons dan over dat accent.

wat moet je, die taaldingetjes worden altijd gebruikt om mensen weg te zetten, maar ondertussen komt die manager met “ff alignen en een calltje” en dat is dan ineens professioneel. als je elkaar toch wil beoordelen, kijk dan liever hoe iemand zich gedraagt dan of ie “hun hebben” zegt.

Grappig (nou ja, triest) hoe iedereen doet alsof dit “taalpolitie” is, terwijl die studies vooral laten zien hoe snel je brein een hele CV invult op basis van 20 seconden spraak. En dat “hun hebben” is ook niet alleen domheid: in dialecten is dat al eeuwen normaal, en taalverandering gaat vaak van “fout” naar “gewoon” als genoeg mensen het doen, dus waar maak je je druk om? Ik ben vooral benieuwd: als je bij een sollicitatie iemand lager inschaalt puur door accent/naam, hoeveel talent loop je dan structureel mis als land?

klopt dat iedereen meteen van alles invult op basis van accent, maar in sommige situaties wil je ook gewoon duidelijkheid: aan de kassa of in een teamoverleg is “hun hebben” niet erg, alleen je merkt wel dat klanten/collega’s soms afhaken omdat ze denken dat je slordig bent. het zou helpen als we kinderen gewoon leren dat je meerdere registers hebt, thuis zo praten en op werk/formeel net even anders, zonder meteen te doen alsof het dom of stoer is.