Werklozen mogen straks twee keer zo lang uitkering meenemen naar het buitenland

Feit is dat 3 maanden soms net te kort is voor een serieuze stage, opleiding of sollicitatietraject over de grens, dus 6 maanden is niet per se gek. Maar beschikbaar blijven voor de NL arbeidsmarkt terwijl je in Marokko of Polen zit, dat is in de praktijk vooral vinkjes zetten in een portaal, en daar gaat het dus mis als UWV niet echt kan controleren. Als dit doorgaat dan wil ik na een jaar gewoon harde cijfers: hoeveel mensen vinden werk via die route, en hoeveel zijn gewoon een half jaar weg geweest zonder resultaat.

Zes maanden “beschikbaar voor de Nederlandse arbeidsmarkt” terwijl je in het buitenland zit is gewoon een papieren werkelijkheid; een werkgever hier gaat echt niet wachten tot iemand teruggevlogen is voor een gesprek. En bijstand óók meenemen… dat is geen verzekering meer maar een open eind regeling, waarbij gemeenten straks mogen gaan speuren of iemand wel echt op dat opgegeven adres zit. Als je mobiliteit wil stimuleren, doe het dan via scholingsbudget of re-integratie, niet via een half jaar uitkering op afstand.

zes maanden “meenemen” klinkt leuk, maar op de werkvloer zie ik vooral dat de mensen die echt willen re-integreren juist vastlopen op stress, schulden en gedoe thuis, en dan is een tijdje bij familie in het buitenland soms juist wat rust om weer normaal te kunnen solliciteren. het probleem is niet die duur, het probleem is controle én gelijke behandeling: de brave mensen leveren alles aan en worden alsnog gewantrouwd, terwijl de echte fraudeurs altijd net een stap voor zijn omdat handhaving hier al overbelast is. fix eerst dat UWV/gemeenten fatsoenlijk kunnen checken en snel kunnen schakelen, anders krijg je weer een regeling die óf keihard onmenselijk wordt óf totaal lek, en allebei zijn ruk.

Ik zie het elke dag: de mensen die écht willen werken lopen niet vast op “te kort buitenland”, die lopen vast op wachttijden, schuldhulp die maanden duurt en een UWV dat je niet eens fatsoenlijk terugbelt. En dan gaan we wéér een extra regeling optuigen met portals en toestemming, terwijl de controle al niet lukt… bezuinig eerst niet alles kapot en ga dán pas “flexibiliteit” verkopen.

Het rare is dat WW ooit een verzekering was tegen pech op de arbeidsmarkt, en nu steeds meer voelt als een soort “mobiliteitsabonnement” waar je vooral de juiste vinkjes voor moet zetten. Als je écht grensoverschrijdend werk wil stimuleren, koppel het dan aan iets concreets: bewijs van inschrijving bij een opleiding, sollicitatiegesprekken, stagecontract, desnoods een terugkomplicht binnen 48 uur, anders is “beschikbaar” gewoon een metafysische toestand. En ja, paradoxaal genoeg gaan we dit weer verkopen als vertrouwen geven, terwijl het systeem inherent draait op wantrouwen en controle — wat zegt dat over ons dat solidariteit tegenwoordig een portal met uploadlimiet is??

zes maanden uitkering “mee” vind ik vooral raar richting de mensen die hier elke dag vroeg opstaan en premie betalen, terwijl je zelf lekker ergens anders zit. als je echt over de grens werk zoekt prima, maar dan ook gewoon terugkomen op verzoek en anders stopzetten, want een verzekering is geen reispas.

zes maanden “uitkering mee” is leuk bedacht op papier, maar probeer dan maar eens iemand hier aan het werk te helpen als ie op 2.500 km zit en “morgen kan ik echt niet langskomen” zegt. en als het echt om mobiliteit gaat: prima, maar dan ook gewoon keihard verplicht binnen 48 uur terug voor gesprek/werk, anders wordt het toch gewoon een verlengde logeerpartij met uwv als pinpas.

alsof iedereen met WW “even een half jaartje naar het buitenland” gaat, laten we eerlijk zijn: de meesten die ik aan de bar hoor willen vooral weg van de brieven van het UWV, niet van werk. maar maak dan wél één simpele regel: als je daar zit en je weigert een baan hier omdat je “nog niet terug kan vliegen”, dan is het geen uitkering meer maar een vakantiepotje met toeslag, zeg maar.