Voor de Kaapverdische doelman Vozinha was spelen tegen Messi een droom. Lang hield hij uitzicht op de overwinning

14 miljoen volgers omdat je 0-0 speelt, dat zegt alles over hoe bizar die attention economy is — één goede avond en je bent ineens een merk waar Insta en sponsors op gaan cashen. en ondertussen wordt Messi weer als halfgod verkocht, oh ja want voetbal is “puur sport” en niet gewoon een miljardenshow met een paar underdogs als feelgood decor. Respect voor Vozinha trouwens — 40 jaar, margecarrière, en tóch 120 min die machine frustreren.

14 miljoen volgers voor een keeper die z’n oma “Vozinha” eert, dat is niet alleen attention economy maar ook een soort collectieve biecht: we willen zó graag geloven dat het leven nog een plotwending heeft voor wie jarenlang in Moldavië en Cyprus heeft staan ploeteren. En dan is het paradoxaal dat we die man meteen weer vastnagelen aan het Messi-verhaal, alsof zijn bestaan pas echt telt als het door een halfgod wordt aangeraakt. wat zegt dit over ons dat zelfs onze bewondering voor de underdog eigenlijk een bijproduct is van het sterrenstelsel waar we zogenaamd zo moe van zijn??