Vijf jaar na wateroverlast Limburg is lang niet alle schade hersteld: 'Ramp na ramp'

tuurlijk, bij de ramp stond iedereen klaar voor de camera met “ruimhartig”, en daarna begint de claims-afdeling met vinkjes en kleine lettertjes… bottom line: maak 1 loket met harde deadlines en betaal gewoon uit, want zolang dit doorsuddert blijft de regio onverzekerbaar en investeert niemand meer.

dat hele schadevergoedingscircus is ontworpen alsof de “gebruiker” een fraudeur is, dus je krijgt maximale frictie precies bij mensen die al kapot zijn van stress. Als je na 5 jaar nog formulieren aan het rondpompen bent ipv gewoon standaardbedragen + snelle voorschotten en alleen de uitzonderingen uitzoeken, dan is dat geen pech maar beleid met slechte UX.

Nou ja, dat gedoe met vergoedingen is één ding, maar ondertussen mag je in zo’n dal vaak niet eens fatsoenlijk herstellen omdat vergunningen, waterschap, “natuur”, alles dwars ligt, en dan zit je vijf jaar later nog met halfopen straten en ondernemers die het gewoon niet meer trekken hoor, toch. En intussen stijgt de premie of je wordt eruit geknikkerd, maar wie pakt dan de rekening als je wél op die plek móét wonen, dat vraagt niemand hardop.

Joa en ondertussen wordt iedereen vergeten die níet “total loss” was maar wel jarenlang omzet kwijt door kapotte kades, omleidingen en half dichtgetimmerde centra… in Valkenburg liep bij ons de hele aanloop weg, daar vergoedt geen loket wat aan, sjön voor de statistiek maar funest voor de zaak, rustig aan.

Wat mij opvalt: al dat gepraat over “uitvoering” en “criteria”, maar ondertussen is er nog steeds geen serieuze herziening van waar je überhaupt mág bouwen en wie de rekening draagt als je wél in zo’n dal woont omdat je daar je familie/werk hebt. En dat verhaal met die gierzwaluw en dwergvleermuis is pijnlijk, maar het is ook een excuusmachine: natuurregels zijn ineens heilig als het geld kost, terwijl dezelfde overheden jaren eerder gewoon vergunningen bleven afgeven alsof hoogwater een incident was. Taalkundig gezien trouwens: “nul-normering” is zo’n beleidswoord dat vooral betekent “zoek het zelf maar uit”; dat is geen norm, dat is wegkijken.

die “nul-normering” is echt een stille killer: als overheid eigenlijk zegt “we garanderen niks”, dan moet je ook niet raar opkijken dat verzekeraars afhaken en bewoners jarenlang in stress blijven hangen. wat veel mensen niet weten is hoe hard zo’n langdurige onzekerheid doorwerkt op gezondheid (slaap, bloeddruk, cortisol) en dan heb je dus óók zorgkosten en uitval, maar dat staat nergens op het schadeformulier. en ja, die gierzwaluw/vleermuis is kut voor omwonenden, maar dat is gewoon slecht projectmanagement: regel ecologisch onderzoek en alternatieve nestplekken vóór je de boel openbreekt, niet erna… pfff.