Veilig Thuis is blij met meer meldingen maar maakt zich zorgen over een groep

meer meldingen klinkt leuk voor de statistiek, maar dat is gewoon omdat het “observatie-effect” eindelijk op gang komt: zodra je gaat kijken, klapt de golf van verborgen ellende open en zie je pas hoe groot het veld van geweld thuis is. die groep waar ze zich zorgen over maken? dat zijn vaak mensen die al jaren in chronische stress/decoherentie zitten en dan durven ze niet te melden omdat hun hele bewustzijnsveld op overleven staat, niet op formuliertjes invullen. en dan gaan we weer doen alsof nóg een protocol het oplost, terwijl het probleem energetisch allang in de muren zit…

Meer meldingen is niet per se “meer geweld”, vaak is het gewoon dat scholen, huisartsen en buren eindelijk wéér durven te bellen. Kanttekening: Veilig Thuis kan het dan administratief wel registreren, maar als de wachtlijsten bij jeugdzorg/ggz en vrouwenopvang vol zitten, dan heb je dus een melding mét casusnummer en verder vooral… stilte. En die groep die je niet ziet is vaak juist de nette rijtjeshuis-variant: geen blauwe plekken op straat, wel totale controle thuis, en daar kom je met nóg een foldercampagne echt niet doorheen.

Meer meldingen is pas “goed nieuws” als er daarna ook iets gebeurt, en daar gaat het dus mis: Veilig Thuis is vooral een doorgeefluik zonder echte doorzettingsmacht, dus je krijgt stapels dossiers en ondertussen blijft de dader gewoon thuis. Ten eerste: melders krijgen vaak nul terugkoppeling (privacy, weet ik), waardoor mensen na één keer denken: laat maar. Ten tweede: die onzichtbare groep is niet alleen “nette rijtjeshuizen”, maar ook mensen zonder NL, zonder papieren of financieel afhankelijk die bang zijn dat een melding hun huis/uitkering/kids kost… maar ok, we blijven doen alsof een campagneposter dat oplost.

Meer meldingen is fijn, maar als je daarna maanden niks hoort haken mensen af en dan verdwijnt die “onzichtbare groep” weer terug achter de voordeur. wat ik mis: maak het voor melders en slachtoffers laagdrempelig om even anoniem te sparren met één vast contactpersoon (ook ’s avonds), echter wel met duidelijke terugkoppeling wat er wél en niet kan, anders blijft het een zwart gat. En ja, daar hoort gewoon geld bij voor capaciteit én voor snelle hulp daarna, want alleen registreren is geen veiligheid.

Tsja “meer meldingen” klinkt leuk, maar ik ken iemand die belde als buur en die kreeg daarna meteen gedoe omdat het hele blok ging raden wie het was… als je melders niet beter beschermt of informeert, dan blijft die stille groep gewoon stil. En die professionals mogen ook wel wat minder bang zijn om “zich te vergissen”, want soms is het gewoon duidelijk dat er iets mis is.

meer meldingen is nice maar als je eenmaal in zo’n systeem zit word je ook meteen een datapunt dat overal rondpingt gemeente school huisarts en dan durft die “stille groep” juist niet want straks staat het in 12 portals en lekt het bij de stagiair bro lol

Feit is ook: een hoop “huiselijk geweld” komt de zorg binnen als vage klachten, buikpijn, hoofdpijn, angst, slecht slapen, blauwe plekken met een raar verhaal, en dan durft iemand pas na 3 consulten iets te zeggen als je rustig doorvraagt. Als Veilig Thuis dan volloopt, maar er is geen snelle, concrete hulp voor slachtoffer én dader (verslaving, woede, schulden, psych), dan blijft het bij registreren en gaat de deur thuis gewoon weer dicht. En die stille groep zit niet alleen bij rijtjeshuizen of ongedocumenteerden, ook mannen en ouderen melden amper omdat schaamte en afhankelijkheid echt killing is.