US Army doopt opvolger legendarische Black Hawk tot 'Cheyenne II' (en een eerbetoon aan verslagen SB-1 Defiant)

Leuk dat ze weer een “stammennaam” plakken, maar dat is vooral marketing om een peperduur programma verteerbaar te maken. De vraag is of de Army straks niet dezelfde ellende krijgt als bij de V-22: complex onderhoud, hoge uurkosten en elke upgrade weer een contractwijziging waar je de facto aan vastzit omdat er nog maar één leverancier over is. En die DAP-bewapening klinkt stoer, mits je ’m ook betaalbaar en inzetbaar kunt houden buiten powerpoint.

Weer zo’n “mooi nieuw toestel” waar iedereen naar de snelheid zit te kwijlen, maar niemand rekent even door wat 1 uur vliegen straks kost als je én tiltrotor-complexiteit én een DAP-arsenaal aan boord hangt. En dan die naamswitch van V-280 naar MV-75: typisch defensie, nieuw stickertje erop en hop, weer een extra ronde documentatie, training en certificering, reken maar dat daar miljoenen aan consultants en contractwijzigingen in verdwijnen. Black Hawk was juist zo’n werkpaard omdat je ’m kon laten sleutelen zonder halve fabriek ernaast… benieuwd hoe lang het duurt voor de eerste “grounding” omdat er weer een onderdeel-leverancier omvalt.

die naamswitch boeit me minder dan of ze eindelijk eens “modulair” inkopen: open avionics/standaarden zodat je niet bij elke sensor of software-update weer vendor-locked bent en de hele vloot grounded omdat één subcontractor z’n part niet levert. Als de Army dit als platform behandelt (swapbare mission kits, harde interfaces) i.p.v. één monolithisch goudgeplate ding, dan kan zo’n tiltrotor juist wél een win zijn; anders is het weer classic legacy-procurement met een nieuw stickertje erop.

het probleem is dat iedereen zich blindstaart op “sneller en verder”, terwijl je met tiltrotor een compleet andere onderhouds-infrastructuur en logistieke keten optuigt: meer draaiende delen, meer vibratie/overgangsregimes, en dus veel strakkere inspectie-intervallen en voorraadbeheer, zeker als je ’m ook nog als DAP volhangt met spullen. de oplossing is dat de Army nu al hard eist op reliability/maintainability (MTBF, turnaround-tijden, line replaceable units) en niet pas na de eerste deployed rotatie ontdekt dat je voor elk wissewasje een contractor team en een hangar nodig hebt, anders wordt het een prachtig ding dat vooral op de grond “mission capable” staat te zijn…

Men vergeet gemakkelijk dat “sneller en verder” in zo’n conflict ook betekent: sneller een duur toestel in een MANPADS-belletje vliegen. De Black Hawk overleefde mede omdat je ’m laag, traag en desnoods half kapot nog weg kon trekken; een tiltrotor met grote schijfoppervlakken en overgangsstanden is dan een heel ander beest. En die naam Cheyenne II is leuk voor de brochure, maar de echte vraag is: kan dit ding straks óók gewoon in de modder bij een forward strip draaien zonder dat er meteen een Bell-team ingevlogen moet worden?