Trijntje Oosterhuis vond het 'vreselijk' om zwanger op songfestivalpodium te staan: 'Was echt de hel'

Die hele “scheurjurk”-hetze was toen echt peak Nederland: alsof een lap stof belangrijker is dan dat iemand misselijk en doodmoe op een mega podium moet presteren. Als je pas na 3 maanden ontdekt dat je zwanger bent, dan zit je lijf al vol hormonen en stress, en dan moet je ook nog doen alsof alles top is voor de camera’s… wie zou daar níet aan kapot gaan? Misschien eens wat minder op uiterlijk en wat meer op: kan zo iemand überhaupt veilig die druk aan?

Dat “scheurjurk”-gejank was natuurlijk kut, maar het blijft ook bizar dat we bij het Songfestival doen alsof je een robot bent die op commando 3 minuten perfect kan leveren terwijl je lijf intussen een complete nieuwbouw in elkaar timmert, maar goed misschien eens stoppen met dat gladiatorencircus en gewoon accepteren dat een artiest soms ook gewoon mens is en geen Eurovisie-USB-stick.

Het meest Nederlandse aan dat Songfestival blijft dat we niet discussiëren over zang of liedje, maar over een “scheurjurk” alsof het een bouwvergunning is, zeg maar. En ondertussen stond zij daar met een lijf dat in stilte een mens aan het printen was terwijl heel Twitter alleen maar “NAAAD” kon typen, laten we eerlijk zijn.