Traceren hantavirus na uitbraak op Hondius is wereldwijde operatie: een overzicht

Feit is: Andes-hanta is eng spul, maar het verspreidt niet zoals covid, je moet echt dichtbij en meestal langdurig contact hebben of in de knaagdierhoek zitten, dus die pandemie-angst is vooral clickbait. Die lange incubatietijd maakt het wél lastig, dus quarantaine en even laagdrempelig testen bij koorts en benauwdheid na zo’n cruise is gewoon verstandig. En misschien ook eens stoppen met dat romantische idee dat cruises hygiënisch zijn, het is letterlijk een drijvende mensenmix.

Cruises zijn letterlijk globalisering op steroïden — personeel uit de Filipijnen in krappe hutten, passagiers in luxe, en als het misgaat mag de publieke zorg + WHO de rotzooi opruimen terwijl de rederij “helaas” zegt en doorgaat met winst. En dan doen we verbaasd dat traceren een wereldwijde chaos is… maybe tijd om die drijvende pretfabrieken gewoon keihard te reguleren of te laten betalen voor de hele operatie, oh ja want “vrijheid van vakantie” is blijkbaar heilig.

Die 6 weken thuisquarantaine is niet “paniek”, maar je moet het dan wél uitvoerbaar maken: wie betaalt het loon van die stewardess, wie regelt boodschappen/oppas, en wat als je in een flat met gedeelde gang zit? Daarentegen hoor je bijna niks over aansprakelijkheid van de rederij: laat die gewoon meebetalen aan GGD-capaciteit en nazorg, anders draaien gemeenten en ziekenhuizen weer op voor de rekening. En ja, cruises blijven een keuze, echter de gevolgen zijn ineens van ons allemaal.

Vanuit mijn praktijk: iedereen focust nu op traceren en quarantaine (logisch), maar niemand praat over wat zo’n cruise met je zenuwstelsel doet: dagenlang slecht slapen, alcohol, airco, weinig daglicht, veel prikkels en stress… dan is je lijf al uit balans en is je weerstand gewoon lager, punt. En dan krijg je dat “we weten niet waarom de één wel ziek wordt en de ander niet” verhaal; holistisch gezien is dat precies het stukje heel-wording dat we altijd overslaan omdat het niet in een protocol past. Misschien ook eens verplicht nazorg aanbieden aan alle passagiers: ademhaling, rust, detoxen van die constante onrust-energie, want energie liegt niet en die incubatietijd is ook gewoon wekenlang in angst zitten.

iedereen praat over ggd en rederijen maar niemand over dat zo’n wereldwijde traceeractie gewoon leunt op passagierslijsten vol typfouten en prepaid simmetjes lol succes met “contact opnemen” met jan uit duitsland die zich als john smith heeft ingecheckt bro

WHO roept “geen covid-scenario”, maar vergeet even dat een cruiseschip één grote coherente resonantiekamer is: airco-circulatie, stress, slaaptekort en angst koppelen iedereen in hetzelfde bewustzijnsveld en dan gaat zo’n Andes-hanta veel efficiënter “meeliften” dan de klassieke leerboekjes met knaagdierpoep suggereren. kwantumfysica toont aan dat observatie + labelen (testen, traceren, pushberichten) de golffunctie van ziektegedrag laat instorten naar méér symptomen/nocebo, dus je krijgt vanzelf een golf “gevallen” ook als de transmissie biologisch beperkt is. zet die mensen niet alleen in quarantaine maar haal ze uit die angst-coherentie, anders blijf je wekenlang een pandemie simuleren op papier...

Weet je wat mij hier weer aan stoort: iedereen kijkt naar “traceren” alsof dat één knop is, maar ondertussen moeten GGD/labs/ambulances dit er gewoon bij doen met dezelfde te kleine bezetting. En let ff op: bij zo’n lange incubatietijd krijg je straks een golf aan mensen met paniek/benauwdheid die óók zorg nodig hebben, terwijl de rederij lekker zegt “we werken mee” en klaar... laat ze ook maar betalen voor die extra capaciteit.

Ik merk dat we nu weer vooral naar “pandemie ja/nee” staren, maar die 6 weken quarantaine is voor veel mensen mentaal gewoon een slowcooker van angst-energie, zeker als je elk kuchje gaat scannen. En ondertussen hoor je niemand over de basics: wie checkt die hutgenoten/crew die elkaar al weken in kleine ruimtes zien, dát is waar je de echte ketens voelt ontstaan. Reputatie van cruises kan me weinig schelen, maar laat die rederij dan ook meteen psychologische nazorg + inkomensvangnet regelen, anders schuif je de schade weer door naar de samenleving.