Jongeren hebben jaren na corona nog altijd last van mentale problemen

Dit is geen dipje dat vanzelf verdwijnt. Jongeren hebben ruimte nodig om te praten zonder meteen een label of wachtlijst te krijgen, en volwassenen die echt luisteren in plaats van “het valt wel mee” te zeggen. Meer aandacht voor elkaar is geen luxe maar basiszorg. laten we die verbinding terugbrengen, stap voor stap.

Corona heeft veel zichtbaar gemaakt, maar jongeren zitten nu vooral klem door prestatiedruk, dure kamers, studieschuld en nul zekerheid over werk of wonen. Ik zie dagelijks dat iemand niet “gewoon even moet praten”, maar eerst een veilige plek en rust nodig heeft — en die zijn schaars als je maanden op hulp wacht. Dat noemen we dan een individueel probleem, terwijl de omstandigheden collectief zijn.