Tour of Britain belooft spektakel met toppers als Pidcock, Merlier, Ganna en Kooij

Mooie namen, maar uiteindelijk moet er gewoon gekoerst worden en niet alleen op de poster. Met die smalle Britse wegen, rotondes en regen kan de helft van het spektakel al vóór de finish ontstaan.

Mooie namen ja... maar bij wielrennen telt ook wie z’n ploeg heel houdt tot de laatste dag. Met al die regen en links rijden hebben de organisatoren straks meer werk aan verkeersregelaars dan aan de koers.

De Tour of Britain heeft juist waarde omdat het geen verkleinde Tour de France probeert te zijn. Een ronde met sprints, korte klimmetjes en tijdritwerk laat renners als Merlier, Ganna en Pidcock elk op hun eigen terrein uitblinken; dat is tactisch interessanter dan drie weken dezelfde machtsverhoudingen. En voor Kooij is het een mooie test: kan hij ook winnen wanneer niet de hele ploeg uitsluitend voor hem rijdt?

Met vier toppers op de poster weet je vooral dat de marketingafdeling z’n werk doet; de echte winnaar is straks degene die niet na elke bocht z’n bidon, ketting of waardigheid verliest, maar goed, Britten noemen dat waarschijnlijk gewoon koersbeleving.