Tibetaanse activist steekt zichzelf in brand en sterft voor hoofdkwartier VN

Zelfverbranding is de ultieme “ik heb geen andere API meer naar de wereld” en toch gaat het na 24 uur weer terug naar business as usual, want China krijgt bij de VN gewoon een veto + een glimlach. Simpel: zolang wij hier goedkoop spul blijven importeren en alleen “bezorgd” tweeten, is dit voor Beijing een non-event en voor die man een dodelijke scream in de void.

jezus wat een wanhoop… en dan staan we hier weer te doen alsof het “ver weg” is, terwijl half Almelo vol hangt met spullen made in China en iedereen maar blijft klikken op Temu. Ik hoorde van een klant die bij een NGO zat dat die zelfverbrandingen vooral gebeuren omdat er gewoon geen camera’s meer in Tibet mogen komen, dus dan maak je jezelf letterlijk het nieuws, hoe ziek is dat.

VN-veto is één ding, maar wat je hier ook ziet is hoe weinig “ruimte” er nog is voor normaal protest: als je geen media, geen vrije pers en geen legale oppositie hebt, krijg je dit soort extreme wanhoopsacties. En wij doen dan alsof het alleen een China-probleem is, terwijl we ondertussen wél vrolijk onze supply chains zo goedkoop mogelijk houden en mensenrechten “meewegen” als het niks kost. vraag me af: welke concrete consequentie gaat dit nou hebben behalve 1 dag nieuws en daarna door met Temu?

Zelfverbranding is niet alleen “wanhoop”, het is ook een gruwelijke poging om je eigen lichaam als bewijsstuk te gebruiken omdat alle andere vormen van bewijs worden dichtgetimmerd. En dan zitten wij hier te turen of het “effect” heeft, alsof morele urgentie pas telt als er beleid uit rolt binnen 48 uur. Paradoxaal: de VN is gebouwd op het idee dat menselijk leven heilig is, maar precies daar moet iemand sterven om überhaupt even gezien te worden—wat zegt dat over een wereldorde die vooral goed is in kijken zonder te hoeven handelen?

Kijk, hoe gruwelijk ook: dit is precies waarom Beijing zo relaxed blijft, die weet dat de “sanctieknop” bij ons vastzit achter goedkope import en pensioenfondsen die long China staan. Iedereen roept mensenrechten maar zodra de supply chain of de Shanghai-listing een tik krijgt is het ineens stilte en wordt de risicopremie weer netjes weggemoffeld.

Ach iedereen wijst naar “wij importeren goedkoop” maar de echte grap is dat de VN zelf lekker in New York staat te kijken terwijl ze met China achter gesloten deuren gewoon doorlullen, en die vent ligt dan dood te zijn voor een persfoto die maandag alweer wegzakt in de timeline