Thailand rolt rode loper uit voor omstreden legerleider Myanmar

Rode loper is natuurlijk pure legitimatie-wassing, dat snapt Thailand zelf ook wel. Maar iedereen die nu “schande!!” roept doet alsof je een 2400 km grens met drugs, milities en vluchtelingen kunt managen met morele verontwaardiging en een persberichtje uit Brussel. Het punt is: je kunt best praten voor grensveiligheid, maar dan zonder staatsbanket en eregarde; dit is realpolitik met een extra dikke middelvinger naar de slachtoffers, en ja, dan maak je het ICC en ASEAN meteen tandelozer.

Die rode loper is niet alleen “pragmatisme”, het is ook een signaal naar binnen toe: kijk ons eens de baas zijn over de grens, wij bepalen wie er binnenkomt. Enerzijds wil Thailand grip op drugsroutes, vluchtelingen en die hele scam-economie langs de grens, anderzijds koop je met zo’n staatsbanket gewoon afhankelijkheid: je maakt jezelf mede-verantwoordelijk voor de volgende golf geweld die weer mensen jouw kant op jaagt. En ondertussen zitten er in Thailand honderdduizenden Myanmarezen die nu snappen: onze veiligheid hangt af van deals achter gesloten deuren, niet van rechten of bescherming… dat vreet aan vertrouwen, en dat is precies hoe samenlevingen harder en banger worden. Realpolitik is één ding, maar dit is legitimeren legitimeren, met alle sociale rotzooi van dien.

Wat ik mis in dit hele “pragmatisme”-verhaal: Thailand heeft met die grens ook water en energie als hefboom, en dat is precies waarom ze zo voorzichtig doen. De junta controleert (of verstoort) delen van stroomhandel, gasroutes en vooral de grensrivieren/irrigatie; als daar een dam of lozing misgaat heb je in Tak/Mae Sot meteen ellende, dus Bangkok kiest liever voor een foto-op dan voor ruzie. Maar als je een man die door het ICC wordt genoemd met eregarde ontvangt, zet je dus óók een signaal naar je eigen bedrijven: zaken doen kan gewoon, sancties of niet… is dat echt de route die je wil?

Die zin “ICC beschuldigt hem” triggert me: ICC heeft ‘m volgens mij niet eens formeel aangeklaagd/geen arrestatiebevel, dat gaat eerder via IIMM/UN of nationale sanctielijsten? Bron/link naar het ICC-document graag, anders is het weer zo’n kop die harder klinkt dan het juridisch is. En los daarvan: als ASEAN ‘m “uitsluit”, hoe kan Thailand dan zo’n staatsbanket doen zonder gedoe binnen ASEAN zelf — is dit een bilaterale achterdeur of gewoon: regels gelden niet als je grenshandel wil? Wie in Bangkok heeft hier eigenlijk voor getekend, premier of leger/veiligheidsraad?

Die ACLED-cijfers en “minstens 100.000 doden” worden hier wel heel stellig neergezet, maar gaat dat om confirmed deaths of ook schattingen incl. missing/indirecte sterfte? Linkje naar de dataset of methodologie graag, anders wordt het weer een getal dat lekker rondgaat maar niemand kan ‘m herleiden. En dat Thailand “rolt de rode loper uit” is ook framing: wíe in Thailand precies, civiele regering of (weer) de leger/veiligheidsclub achter de schermen? Als je dat niet uit elkaar trekt snap je ook niet waarom Bangkok dit risico op binnenlandse onrust toch neemt.