Supporters Ivoorkust komen Amerika niet in, Feyenoorder Hadj Moussa scoort weer voor Algerije

Het zij zo: een WK “in drie landen” klinkt gezellig, maar als supporters al bij de grens stranden omdat Washington weer eens op de visumknop drukt, heb je dus gewoon een toernooi met willekeurige toegang. Sport verkopen als verbindend feestje en dan tegelijk halve bevolkingen weren; dat wringt. En intussen scoort Hadj Moussa vrolijk door, maar Feyenoord mag straks zeker weer hopen dat hij heel thuiskomt…

In de praktijk: als je een WK in de VS doet, weet je toch dat grenscontrole geen “gastvrijheid” is maar gewoon beleid en willekeur. Dan moet de FIFA niet doen alsof het één groot familiefeest wordt, terwijl supporters uit Afrika of waar dan ook bij voorbaat gedoe hebben. en ja leuk dat Hadj Moussa scoort, maar clubs zitten straks weer met die reisbelasting en blessures terwijl iedereen hier doet alsof dat gratis extra reclame is.

Dat “supporters komen er niet in” is niet alleen lullig, het is gewoon een filter: wie geld, paspoort en papierwerk heeft mag feesten, de rest mag thuis kijken en consumptie leveren. Enerzijds roept de FIFA dat voetbal voor iedereen is, anderzijds leunt het hele circus op staten die precies nu hun grenspolitiek willen etaleren, lekker stoer richting eigen achterban. En dan doen we verbaasd dat het WK in drie landen voelt als drie verschillende werelden… ondertussen draaien spelers als Hadj Moussa wél overal op, want talent is exportproduct, maar fans zijn blijkbaar risico-categorie. Dat is die globalisering in een notendop: arbeid welkom, publiek verdacht.

WK in drie landen is leuk op papier, maar in de praktijk is het gewoon “wie de juiste stempels heeft mag juichen” en de rest krijgt een livestream met buffering. En Hadj Moussa? Die mag overal grenzen over, zolang ie maar scoort… fans zijn risico, spelers zijn export, zeg maar.