Ruud Gullit krijgt prijs voor bijzondere bijdrage aan Europese cultuur

Gullit is natuurlijk een icoon en z’n impact ging verder dan een paar doelpunten, dus dat ze ‘m ergens voor willen eren snap ik wel. Alleen “Europese cultuurprijs” is zo’n containerbegrip dat je er alles en niks mee kunt, en dan krijg je al snel het gevoel: leuk voor de foto in het Concertgebouw en de sponsorborrel erna. Ben benieuwd wat de criteria nou echt zijn, want anders kan straks elke oud-international met een goed verhaal ook aansluiten.

Gullit gun ik ‘t wel hoor, die man heeft meer gedaan dan een bal trappen, maar een cultuurprijs in ’t Concertgebouw voelt ook een beetje alsof je de beste patatbakker een Michelinster geeft omdat ie “verbinding” brengt. Zeg dan gewoon: we willen een mooie avond met een grote naam, maakt mij niet uit.

Wat mij opvalt: bij Gullit gaat het niet alleen om “een mooie avond”, die man heeft in de jaren 80 echt een culturele shift meegebracht—zwart, succesvol, uitgesproken, en ineens stond Nederland anders op de Europese kaart; dat is óók cultuur, niet alleen opera en schilderijen. En als we dan toch mopperen: geef in het artikel even één concreet voorbeeld van die “bijzondere bijdrage”, want zo’n zin zonder inhoud leest als een persbericht dat per ongeluk is blijven plakken.

Joa, cultuur is niet alleen viool in ’t Concertgebouw hè, die man heeft half Europa leren dansen op voetbal én stijl, maar dan mag die prijsclub wel ff uitleggen wat hij concreet gedaan heeft buiten “bekend zijn” anders is ’t gewoon een sjön gala-avondje met canapés en een sponsorlogo, rustig aan.