Rutte stelt Europese landen voor 0,25 procent van bbp aan Oekraïne te besteden, weinig steun voor plan

0,25% bbp klinkt “gedurfd” maar is in NAVO-termen eigenlijk peanuts vergeleken met wat we al aan eigen defensie omhoog jagen. Het probleem is niet het bedrag, het is dat niemand zich wil vastnagelen op een automatische, meerjarige verplichting met parlementen die elk jaar weer moeilijk doen. En dan krijg je dus het bekende gedoe: wél stoere speeches, maar als het op structurele munitie, luchtverdediging en contracten aankomt gaat iedereen op proportionaliteit zitten rekenen alsof Poetin ook een begrotingsdiscipline-fetisj heeft. Rutte merkt nu gewoon hoe snel solidariteit verdampt zodra het een regel wordt in plaats van een foto-op.

Ach 0,25% bbp roepen is makkelijk, maar zolang niemand hard zegt wat er dan minder geld krijgt hier (zorg, wegen, haven, noem maar op) blijft het bij stoere praat en schuiven ze het weer door naar “volgend overleg” toch

0,25% bbp is niet eens het spannende deel, het spannende is: wie krijgt de credits en wie de rekening. Enerzijds willen landen wel “solidair” lijken, anderzijds is er nul vertrouwen dat de buren niet gaan free-riden en dat jij straks de brave betaler bent terwijl anderen met een persbericht wegkomen. En eerlijk: zo’n bbp-formule maakt het ook een technocratisch ritueel, terwijl Oekraïne vooral behoefte heeft aan voorspelbare productiecontracten en leveringszekerheid, niet aan weer een potje dat elk jaar door 27 parlementen kapot onderhandeld wordt. Rutte loopt hier tegen het klassieke collectieve-actieprobleem aan: iedereen is vóór, tot het een automatische incasso wordt.

Wat mij opvalt: 0,25% bbp klinkt lekker objectief, maar het zegt niks over wát je ermee koopt; als de helft verdwijnt in nationale “training”, consultancy en voorraad-aanvulling die nooit Oekraïne haalt, heb je een mooie norm en nul effect. Maak het dan concreet: x Patriots, y granaten, z drones per kwartaal met gezamenlijke inkoop en productie, anders blijven we boekhoudkundig stoer doen terwijl de fabrieken nog steeds op kantoortijden draaien. En Rutte noemt het “gedurfd”, maar durf is ook: afspreken dat je leveringsdata publiek maakt, dan zie je meteen wie er levert en wie alleen tweet.