Rode Lijndemonstratie in Amsterdam: ‘Israël is geen normaal land en doet geen normale dingen’

Niemand hoeft weg te kijken van het leed in Gaza, maar een demonstratie is nog geen bewijs en grote aantallen maken een juridische claim niet automatisch waar. Wat mij vooral stoort is dat elke nuance meteen als onmenselijk wordt weggezet, terwijl ook de gijzelaars, Hamas en de veiligheid van Israël genoemd moeten worden; anders wordt een terechte woede gewoon propaganda met een megafoon!!!

Dat Israël geen “normaal” land is, lijkt me een doodlopende formulering; het is een land in oorlog, met echte dreiging én echte macht. Juist daarom moeten vrienden geen vrijbrief geven: wie steun levert, mag ook grenzen stellen aan wat met die steun gebeurt.

“Rode lijn” klinkt stevig, maar op straat weet niemand waar die precies ligt en wie hem handhaaft. Ondertussen worden gewone mensen vooral moe van beelden, slogans en leiders die elkaar moreel toespreken terwijl de ellende gewoon doorrijdt. Ach jong, daar win je geen oorlog mee.

Een demonstratie kan aandacht geven, maar beleid maak je met controleerbare feiten en concrete voorwaarden. Nederland zou wapenleveringen, handelsrelaties en diplomatieke contacten veel transparanter moeten toetsen aan het internationaal recht, anders blijft het vooral morele verontwaardiging tegenover morele verontwaardiging. En dat geldt ook voor claims als die 1,13 miljard: graag bron en uitsplitsing, want zulke cijfers worden te makkelijk als slogan gebruikt.