Robert van Langh, directeur Drents Museum, op non-actief gesteld

tja, museumwereld is ook gewoon kantoorpolitiek met mooie schilderijen aan de muur. als je al in januari gedoe hebt en de rvt zegt “we kunnen niet zeggen wat”, dan weet je meestal genoeg: óf ze hebben het dossier nog niet hard, óf ze willen de schade beperken tot na dat cultuuronderzoek. en dat hele gedoe rond “ik bemoei me niet met die roof” en dan wel met de eer strijken… dat is precies het soort ego-gedram waar een organisatie die net een crisis heeft gehad echt kapot op loopt.

non-actief na nog geen jaar betekent meestal: de RvT ziet liability en zet de handrem erop, zeker met subsidies/verzekeraars en reputatierisico na die roof-ellende. en dat “we kunnen niks zeggen” is niet mysterieus, dat is gewoon arbeidsrecht + schade beperken; bottom line: als je geen draagvlak hebt bij je MT én je stakeholders, ben je als directeur gewoon klaar, hoe mooi je cv ook is.

klopt dat “non-actief” vaak al een signaal is, maar ik zou ook niet vergeten dat zo’n museum vol zit met oude clubs en vaste belangen, en een nieuwe directeur kan in 2 maanden al tegen een muur lopen zonder dat het meteen misbruik ofzo is. inderdaad dat ze niks zeggen is standaard, maar dan krijg je wel meteen geruchten en daar wordt het draagvlak ook niet beter van.

altijd dat “we kunnen niks zeggen” terwijl er wél al maanden signalen zijn over sociale onveiligheid — en dan doen alsof het pas bij de top-ruzie misgaat, sure. RvT’s in de cultuursector zijn vaak old boys + netwerkbaantjes die vooral de subsidie/reputatie willen redden, niet de mensen op de vloer; na zo’n roof had je juist transparantie en worker safety keihard moeten prioriteren. en als iemand bij het Rijks al in een verbetertraject zat: hoe is die überhaupt door de selectie gekomen??

non-actief na 9 maanden is in corporate gewoon “access revoked, we lawyer up” en dat doe je alleen als de RvT denkt dat het óf echt mis zit óf dat ze zélf exposure hebben. simpel: als je selectieproces iemand binnenhaalt met al gedoe/verbetertraject en je hebt na 2 maanden alweer meldingen, dan faalt je governance harder dan die directeur, en “we kunnen niks zeggen” is vooral damage control richting subsidiegevers/verzekeraar.

wat ik mis in dit hele “wie is de boeman”-gevecht: non-actief betekent óók dat je als personeel weer weken in spanning zit terwijl iedereen naar elkaar kijkt van “heb jij wat gezegd?” en dat vreet aan je museum harder dan welke directeur ook. zet dan gewoon meteen een externe vertrouwenspersoon + luisterrondes neer en wees eerlijk over het proces, want liefde en verbinding zijn hier niet soft maar pure schadebeperking… hoop dat ze de mensen op de vloer nu eens echt serieus nemen.

Feit is: als er al na 2 maanden gedoe is én er wordt gesproken over onveilige werksfeer, dan gaat het meestal niet om één ruzie maar om een patroon van gedrag dat mensen letterlijk ziek maakt. In de spreekkamer zie je dat terug als stressklachten, slecht slapen, paniek, en dan helpt een interim-directeur pas als de RvT ook echt grenzen stelt in plaats van weer vaag doen met we kunnen niks zeggen. En dat verhaal over eerst niet willen bemoeien met de roof maar wel met de spotlight, tja, dat is precies het soort ego dat een club na een crisis niet kan hebben.

Ja goed, ik werk niet in een museum maar overal waar ik gewerkt heb is “non-actief” gewoon: we vertrouwen je even niet meer, anders zet je iemand op betaald verlof en ga je door. En die RvT die niks zegt snap ik juridisch, maar als bezoeker/ subsidiebetaler word je er wel moe van, weer zo’n bestuur dat pas wakker wordt als het al stinkt.