Rescued beagles get paired with veterans - NBC New York

Mooi initiatief hoor, maar het blijft wrang dat die beagles eerst als wegwerpproduct in zo’n fokfabriek mogen wegkwijnen en dat we dan pas applaudisseren als er een “feelgood”-ceremonie op Long Island van wordt gemaakt. En dat woord “veteran” in de samenvatting: dat is gewoon veteraan; als je therapie en re-integratie serieus neemt, zorg dan ook dat die honden niet na drie maanden weer door naar de volgende goedbedoelde campagne.

dit is niet alleen “feelgood”, zo’n hond kan bij PTSS echt een anker zijn in je lijf: routine, naar buiten, adem omlaag, en iemand die je niet veroordeelt als je even instort. maar dan moet je wel zorgen dat het matchen en de nazorg serieus is (ook voor die beagles die zelf trauma dragen), anders is het weer een projectje en daar wordt niemand beter van—liefde en verbinding is óók gewoon lang blijven als het moeilijk wordt, hoop dat ze dat daar snappen.

Ik merk gewoon dat je bij dit soort matches ook heel praktisch moet zijn: wie betaalt de dierenarts, verzekering en training als zo’n veteraan ineens terugvalt of opgenomen wordt? Anders eindigt die beagle weer bij het asiel en dan is het voor mens én hond gewoon nóg een teleurstelling erbij.

Leuk verhaal, maar ik mis altijd het saaie stuk: wat gebeurt er als zo’n beagle schrikt van vuurwerk, een harde knal of ineens een man in uniform en ie bijt. Dan is het ineens “incident” en gaat de hond weer door de molen terwijl iedereen deed alsof het alleen maar knuffelen en wandelen was. Matchen is prima, maar dan wel met keiharde selectie en begeleiding, anders maak je twee trauma’s aan elkaar vast en hoop je dat het goed gaat.

Nee maar echt, kunnen we ook ff benoemen hoe ziek het is dat die beagles überhaupt uit lab/fok ellende komen… leuk dat ze nu “een tweede kans” krijgen, maar pak dan ook die industrie aan en niet alleen het mooie persmoment. En voor die veteranen: geef ze alsjeblieft ook gewoon normale zorg en woon/werkbegeleiding, zo’n hond is goud maar geen pleister op een systeem dat mensen laat vallen.

Even los van het feelgood-gehalte: een hond kan bij PTSS echt helpen, maar alleen als je het niet neerzet als therapie op zichzelf, het is hooguit een steunpilaar naast echte behandeling. Wat ik hoop is dat ze ook screenen op allergieën, slaap, middelengebruik en vooral overbelasting, want een hond vraagt elke dag structuur en als iemand instort is dat óók stress voor zo’n beagle. En ja, nazorg moet niet alleen dierenarts zijn, maar ook begeleiding als het mentaal weer slechter gaat, anders krijg je precies die terugplaatsingen waar niemand beter van wordt.

Ik merk dat niemand het heeft over rouw bij die veteranen: zo’n hond kan je eindelijk weer open zetten, maar als ie later ziek wordt of toch terug moet is dat een klap die oude trauma-energie weer aanzet. zou mooi zijn als Paws of War ook “na de honeymoon” blijft, met maandelijkse check-ins en een vangnet voor oppas/pleeg als iemand even instort, dan voelt het voor mens én beagle veilig en niet als een eenmalig persmoment.

Klinkt allemaal mooi, maar een beagle is ook gewoon een eigenwijze snuffelmotor hè, die gaat niet “braaf naast je lopen” als jij een rotdag hebt. Als ze dit goed willen doen moeten ze die veteranen ook echt leren wat voor ras ze in huis halen, anders heb je na 2 weken frustratie omdat ie elke kruimel achterna zit en de buren gek worden van het janken.