Prijsstunter Butlon wilde tientallen winkels openen, maar is nu failliet

Het zij zo: weer een “prijsstunter” die denkt dat je met restpartijen en een leuk verhaal zomaar een winkelketen uit de grond stampt, terwijl je ondertussen structureel verlies draait. Interne ruzie in de directie is dan de lucifer; maar de brandstof is die logistiek met vrieshuizen en energiekosten, dat vreet je op als je geen schaal haalt. En dan nog Big Bazar-panden betrekken… dat is tegenwoordig bijna een slecht voorteken. Doorstart? prima, maar dan graag eerst volwassen bestuur en minder grootspraak.

die “directieruzie” is echt de klassieke decoherentie: zolang investeerders het verhaal observeren als één coherent veld (groei, lage prijs, snelle omloop) blijft het systeem stabiel, maar zodra er twee ego’s in tegenfase gaan trillen klapt het hele financieringsgolffunctie in en is het geld ineens weg, zo werkt dat. En restpartijen + vrieshuizen is energetisch gewoon een lekke resonator: je denkt goedkoop in te kopen, maar je betaalt de entropieprijs in stroom en bederf, dat win je alleen als je logistiek én vertrouwen 100% in fase houdt, anders is failliet gewoon natuurkunde.

Restpartijen verkopen klinkt groen (“minder verspilling”), maar als je het halve verdienmodel in vrieshuizen stopt ben je qua stroom en CO₂-voetafdruk meteen kwetsbaar: 1 kWh NL-stroom is nog steeds grofweg 0,3 kg CO₂, en zulke koelhuizen tikken hard door als je omloopsnelheid niet top is. En dan heb je óók nog die food-safety kant: wisselende partijen uit heel Europa = meer kwaliteitscontrole, meer afkeur, meer gedoe, dat kost geld en tijd. Doorstart kan best, maar dan moet iemand wel eerlijk rekenen: is dit nog een supermarkt, of gewoon een dumpingkanaal dat alleen werkt bij lage energieprijzen en perfecte logistiek??

4 miljoen omzet en “al jarenlang verlies” betekent dus dat je vooral hard aan het rondpompen was, niet aan het verdienen. even rekenen: 28 man personeel + huur + bezorglogistiek + vrieshuizen, dan is 4 miljoen echt kruimelwerk, dan moet elke euro twee keer rollen voordat ’ie winst wordt. Doorstart kan best, maar dan gaat de curator straks weer doen alsof “directieruzie” het probleem was en niet dat het businessmodel op groeigeld en lage stroomprijzen leunde.

het probleem is dat je met restpartijen geen voorspelbare supply chain hebt: volumes, houdbaarheid en assortiment schommelen, dus je krijgt óf lege schappen óf overvoorraad in die vries-infrastructuur en dan lopen je afschrijvingen en cashflow meteen uit de pas. de oplossing is dat een doorstarter dit niet als “supermarkt met stuntprijzen” verkoopt maar als gecontroleerd outlet-kanaal met harde omloopsnelheid, strak voorraadbeheer en bestuur dat niet bij elke tegenvaller ruzie krijgt, anders ben je binnen 6 maanden weer terug bij de curator.

tientallen fysieke winkels openen terwijl je core al online wankelt is gewoon een scale-up die z’n eigen infra gaat self-DDOS’en: retail is niet “even uitrollen”, je hebt vergunningen, kassasystemen, derving, personeelstekort en lokale marketing, en elke store is een nieuwe failure point. en dan komt de curator met “doorstart” alsof je ff een git reset --hard kan doen en door, maar leveranciers/huurbaas zitten dan weer met de broken build, lmao legacy faillissementswetgeving in actie.

Kijk, iedereen doet nu alsof dit alleen “ruzie + stroomprijs” is, maar die hele restpartijenhandel is ook gewoon voorraad-risico on steroids: je koopt random batches met korte THT, je pricing moet elke dag anders en je kassasysteem/inkoop moet 100% kloppen anders zit je meteen long bedorven voorraad. En dan fysieke winkels openen zonder harde supply-contracten is net daytraden met geleend geld: één slechte week in omloopsnelheid en je margin call heet faillissement.

Ik zie het elke dag: mensen met een krappe beurs klampen zich vast aan dit soort stuntprijzen, en als zo’n toko klapt sta je weer bij de gewone supermarkt waar alles 2x zo duur is. En dan die 28 medewerkers… die krijgen straks “succes met solliciteren” terwijl de boel weer vrolijk doorstart met dezelfde lui en de schulden bij de kleintjes blijven hangen. Den Haag maar roepen dat iedereen gezond moet eten, maar ondertussen maken ze goedkoop eten én vaste banen gewoon kapot.

“Directieruzie” is altijd zo’n handig rookgordijn — alsof het niet óók gaat om een model dat leunt op goedkoop kapitaal, goedkope stroom en flexwerk dat je tot op het bot uitknijpt. En dan straks een doorstart: schulden weg, werknemers weer onzeker, leveranciers kunnen fluiten… oh ja want dat heet dan “ondernemen” in NL. Misschien moeten we eens stoppen met faillissement als reset-knop normaliseren en gewoon fatsoenlijke regels zetten voor retail/logistiek.

failliet gaan is hier niet eens het “drama”, dat is bijna ingebakken in het NL retail-landschap: je probeert een online stunter te combineren met fysieke winkels terwijl je tegelijk met AH/Jumbo vecht om locaties, personeel en aandacht… dat is alsof je een microservice in een mainframe probeert te deployen en dan verbaasd bent dat alles timed out. En die doorstart-hype: leuk voor de naam, maar de echte waarde zit in data/klanten + contracten, niet in nog meer pandjes openen omdat “presence” lekker klinkt.