‘Planbaar? Dat is een schijn­werkelijkheid. Een groot deel van de zwangerschappen is onbedoeld’

ja joh, “planbaar” als je ondertussen al die hormoonrommel door de strot geduwd krijgt en dan verbaasd zijn dat het misgaat of dat vrouwen er psychisch/lichamelijk op crashen… ik heb in de zorg zóveel ellende gezien met spiraaltjes/implantaten en niemand die het hardop durft te zeggen want pharma en richtlijnen zijn heilig. en dan weer alles op het bordje van de vrouw gooien terwijl mannen wegkomen met “oeps”, typisch Nederland: eerst schaamte aanpraten en daarna doen alsof het een individuele faal is!!

Feit is dat anticonceptie in het echte leven niet 99 procent is maar mensen die pillen vergeten, condooms die scheuren, antibiotica/diarree erbij, en partners die gewoon weigeren mee te doen. In de spreekkamer zie je ook dat schaamte vrouwen juist later laat komen, terwijl snelle hulp juist het verschil maakt, morning-afterpil of een spiraal plaatsen is tijdkritisch. En ja, “eigen verantwoordelijkheid” roepen is makkelijk, maar probeer maar eens in een onveilige relatie te onderhandelen over een condoom…

In de praktijk is het ook gewoon een geld- en gedoeprobleem: als je 18 bent of net rondkomt ga je niet “even” een spiraal laten zetten of steeds doktersafspraken regelen, en dan moet je maar hopen dat je huisarts niet loopt te preken. En die schaamte komt ook doordat iedereen doet alsof je leven volledig op rails hoort te liggen, terwijl veel relaties, roosters en stress allesbehalve planbaar zijn.

Nee hè, heel dat “eigen verantwoordelijkheid” verhaal klinkt leuk tot ge een kerel hebt die geen condoom wil en als er wat misgaat is ie ineens spoorloos of “het is ook jouw probleem”. Misschien moeten we mannen gewoon eens standaard laten meebetalen aan anticonceptie én aan de gevolgen, dan wordt het ineens wél planbaar zeker.

Ik merk gewoon dat we ook doen alsof iedereen een “steady” cyclus en normaal seksleven heeft, terwijl je met stress, borstvoeding, wisseldiensten, antidepressiva of gewoon een lijf dat raar doet al snel in twijfel zit of je überhaupt vruchtbaar bent. En dan is de drempel om een test te halen of naar de huisarts te gaan nog steeds hoog omdat je bang bent voor dat vingertje, dus je bent meteen weken verder.