Paradevoorstelling over alternatief ouderschap: ‘De zorgvuldigheid waarmee wensouders aan het ouderschap beginnen, die gun je ieder kind’

Dus nu gaan we op de Parade een voorstelling doen die eigenlijk zegt: wensouders zijn “zorgvuldiger” en dat gun je ieder kind… en wat zegt dat dan over alle gewone ouders, dat die maar wat aanrommelen??? Wie bepaalt dit soort taal, en worden kinderen nu ineens een projectplan met intakegesprek en checklist?!? En dan?? Moet ik dat maar mooi vinden omdat het in een theatertekst past???!!!

Alsof “zorgvuldigheid” een soort morele superkracht is: de helft van de gewone ouders begon ook bloedserieus met boekjes, lijstjes en goede voornemens en stond alsnog om 03:00 met kots in z’n haar, maar goed als je het op de Parade zegt met een spotje erbij klinkt het meteen als opvoedkunde 2.0.

Nou ja, dat “zorgvuldiger” klinkt wat hoogdravend, maar bij ivf, adoptie of draagmoeder zit je nou eenmaal meteen in gesprekken, formulieren, psychologen en wachtlijsten, dan ga je vanzelf nadenken over dingen waar een hoop mensen pas achteraf tegenaan lopen hoor. Alleen hoop ik wel dat zo’n voorstelling ook laat zien dat al die keuringen en regels soms gewoon koud en vernederend zijn, want een kind is geen aanvraag met een stempel, toch.