Palestijnen uit Gaza na maanden toch met Nederlandse hulp geland op Schiphol

Als je iemand een werk- of studievisum geeft, dan is “succes ermee in een oorlogsgebied” toch geen serieus beleid? Dit gaat niet om een algemene evacuatie, maar om 42 mensen die al door je eigen molen zijn gekomen, en dan maanden laten bungelen tot universiteiten en advocaten gaan duwen… waarom duurde dat zó lang?? En hopelijk is er nu ook meteen fatsoenlijke opvang/inschrijving geregeld, want na zo’n reis ben je echt niet “gewoon geland en klaar”.

In mijn tijd bij de KLM leerde je één simpele waarheid: als je iemand een visum geeft, dan heb je óók een verantwoordelijkheid om te zorgen dat die persoon dat papiertje kan gebruiken, anders is het gewoon symboolpolitiek met een stempel erop. Wat mij vooral stoort is dat het pas ging lopen toen universiteiten en advocaten herrie maakten, terwijl iedereen al maanden wist dat “regel het zelf even vanuit Gaza” een krankzinnige opdracht is; en ondertussen mogen we straks weer doen alsof het een verrassing is dat die studenten hier aankomen met nul netwerk, trauma en een stapel bureaucratie waar zelfs een doorsnee Nederlander al op afhaakt. En ja, humanitair is het logisch, maar wees dan ook eerlijk tegen het land: dit is geen gezellig welkom-op-Schiphol-momentje, dit vraagt jaren begeleiding en daar hoor ik Den Haag nooit zo stoer over.

Wat me hier vooral aan stoort is dat het beleid blijkbaar pas “aan” gaat als er juristen en universiteiten druk zetten, niet op basis van een vaste procedure. Je wil toch een standaard draaiboek: als iemand een NL-visum heeft én aantoonbaar vastzit in een conflictgebied, wie regelt dan wat, binnen hoeveel dagen, en wie tekent ervoor? Anders blijft het willekeur en krijg je straks wéér rechtszaken, maar dan met andere groepen (Sudan, Syrië, noem maar op). En nee, 42 mensen is niet “massa-immigratie”, maar het is wel een stresstest waar Den Haag nu al van leert of niet?

42 mensen is peanuts, maar het laat wel zien dat “visum verleend” blijkbaar alleen een database-entry is en niemand ownership heeft van de hele flow tot aan Schiphol; dan krijg je dus maandenlang ticket-naar-nergens. en straks gaan we weer doen alsof het over “opvang” gaat terwijl de echte bottleneck gewoon NL-bureaucratie is die geen end-to-end proces durft te runnen, lmao overheid = legacy workflow zonder product owner.

Men vergeet gemakkelijk dat een visum een toelating is, geen reddingsactie; de overheid kan niet elke route uit een oorlogsgebied “even regelen” zonder afhankelijk te zijn van Israël, Jordanië en een hoop diplomatiek gedoe. Maar als je dan tóch die stempel zet, moet je ook eerlijk zijn: óf je levert een werkbaar traject met duidelijke voorwaarden, óf je verleent voorlopig geen visa uit zo’n gebied. Dit halfbakken gedraal is precies hoe je én menselijk leed maakt én hier het wantrouwen voedt.

Goed dat ze er zijn, maar het ongemakkelijke stuk is dat NL ondertussen wél vrolijk zaken blijft doen met partijen die die hele humanitaire puinhoop in stand houden, en dan doen we alsof “42 mensen helpen” het morele vinkje is. En ja, die hele omweg via Israël/Jordanië + extra vluchten is ook gewoon weer extra uitstoot bovenop een kapotgeschoten ecosysteem daar… oorlog is letterlijk milieuschade in het kwadraat. Den Haag had dit veel sneller kunnen fixen, maar vooral: stop met die twee gezichten, want zo help je mensen met één hand en duw je de ellende met de andere hand weer terug.