Ouderen belanden vaker in het ziekenhuis door val: 'Blijf je balans trainen'

Een losse stoeptegel of kleedje kan al genoeg zijn voor ellende, zeker als je wat ouder wordt. Balansoefeningen klinken simpel, maar dan moet je ze wel blijven doen en niet pas na die eerste val denken: had ik maar… toch?

Wat mij opvalt: veel valpartijen beginnen niet bij “oud zijn”, maar bij slecht zicht, verkeerde medicatie of gewoon te weinig kracht na maanden binnen zitten. Een jaarlijkse medicatiecheck en een goede lamp kosten een stuk minder dan een heupbreuk, maar daar denkt men vaak pas aan als het mis is.

Ook gehoor speelt mee, dat wordt nogal eens vergeten. Met twee verschillende hoortoestellen of slecht verstaan in een drukke omgeving zie je een stoeprandje toch net te laat.

Een val is lang niet altijd te voorkomen, en daar mogen mensen ook best eerlijk over zijn. Belangrijker is misschien wat er daarna gebeurt: wie alleen woont en niet bij de telefoon kan komen, kan door uren op de grond liggen veel ernstiger achteruitgaan; een alarm, sleutelkluis of even afspreken met de buren kan dan echt verschil maken.

Valpreventie moet geen privéproject worden van de oudere zelf. Gemeenten, huisartsen en woningcorporaties kunnen veel eerder signaleren en bijvoorbeeld een gratis woningcheck of beweeggroep aanbieden; daarentegen haken mensen af als het voelt alsof ze eerst moeten bewijzen dat ze al kwetsbaar zijn. Even buurten bij elkaar langsgaan helpt soms ook meer dan weer een folder in de bus.