Oud-bondscoach Zuid-Korea in hoorzitting door het stof na teleurstellend WK

Juridisch gezien is zo’n parlementaire hoorzitting vooral theater: excuses kosten niks en er hangt meestal geen echte sanctie aan, tenzij er de facto geldstromen/aanstellingen zijn misgelopen. De vraag is of de bond met overheidsgeld of publieke faciliteiten werkt; dan kun je tenminste nog praten over verantwoordingsplicht en mogelijk wanbeheer. Anders is het gewoon “sorry” en door naar de volgende coach.

Parlementaire hoorzitting over een WK-flop is ook wel next level: alsof je na een slechte avond in de kroeg bij de gemeenteraad moet uitleggen waarom de bitterballen koud waren. laten we eerlijk zijn, dit gaat niet om voetbal maar om gezichtsverlies managen—en daar zijn ze in Seoul blijkbaar net zo fanatiek in als in de zestien.

ja sorry hoor maar als je bond daar half verweven is met grote concerns en politiek (ik hoorde van een klant met Koreaanse familie dat die voorzitter echt zo’n “baas van alles”-type is), dan gaat zo’n hoorzitting niet om goals missen maar om wie z’n vriendjes weer een baantje gunt en wie de schuld krijgt op tv. In Nederland fluit je de coach uit en klaar, daar lijkt het meer op: je hebt het land “voor schut gezet”, dus nu publiek boete doen en dan mag je weer meedoen.

Hoorzitting na een WK-flop is vooral een cultureel ding: in Korea is “ik heb gefaald” publieke boetedoening zodat iedereen z’n eer kan redden, maar goed als je echt wil weten waarom het misging moet je niet de coach op tv laten huilen maar de hele jeugdopleiding, makelaarscarrousel en K-pop-achtige trainingshype eens onder een vergrootglas leggen.