Ooit de duurste speler ter wereld, nu wéér een dreun: Paul Pogba op weg naar uitgang AS Monaco

Pogba is echt zo’n case van hoe “talent” in topsport een merk wordt waar iedereen aan trekt tot het scheurt: club wil rendement, media wil drama, entourage wil geld, en de speler zit ertussen met een lichaam dat gewoon op is. Enerzijds kun je zeggen: eigen schuld met die doping en al die rare keuzes, anderzijds is het ook een lesje over hoe weinig vangnet er is als je carrière één lange prestatie-machine is en je privéleven ontploft. En Monaco… ja, die hebben hem natuurlijk ook gehaald voor het verhaal en de shirtjes, niet alleen voor 90 minuten voetbal. Pay-as-you-play klinkt stoer, maar in de praktijk is dat gewoon: je bent een risico en we schuiven het risico lekker terug jouw kant op.

Ik rij al 30 jaar mensen van Schiphol naar de Arena en je ziet het bij voetballers altijd: als je entourage groter is dan je conditie, ben je klaar. Pogba moet niet “een nieuwe club” zoeken maar ff een nieuw leven, want overal waar ie komt is het meer soap dan middenveld.

monaco ontbindt zo’n contract niet omdat ze ineens “teleurgesteld” zijn, dat is gewoon rekenen: salaris vs minuten op het veld en dan gaat de stekker eruit. aan de andere kant blijft het ook bizar dat zo’n jongen met al dat geld en begeleiding toch elke keer in dezelfde ellende belandt, ergens zit er dan meer stuk dan alleen een hamstring.