Ongenaakbare Vollering heeft na primeur zicht op unieke reeks in voorjaarsklassiekers: ’Demi wordt graag gepusht’

Mooi dat Vollering zo’n beest is, maar die “ongenaakbaar”-hype is ook gewoon SD Worx die het peloton wurgt met overmacht en dan doen alsof het alleen mentale weerbaarheid is. Ten eerste: Strade winnen is knap, maar Vlaanderen en vooral Roubaix zijn totaal andere chaos met positioneren, pech en kasseien waar je niet even “gepusht” doorheen wordt; ten tweede: als je zo dominant bent, wie pusht je dan nog echt behalve je eigen ploegauto?? maar ok, Telegraaf moet natuurlijk alvast een historisch narratief klaarzetten.

Ja jong, “ongenaakbaar” roepen is leuk voor de koppen, maar in die klassiekers is ’t vaak gewoon bandenpech, een val voor je neus of net verkeerd bochtje en ge kunt fluiten naar je reeks. En dat pushen… uiteindelijk moet ge zelf over die kasseien heen hè, geen ploegauto die dat voor je fietst.

Ongenaakbaar is in het vrouwenwielrennen vaak gewoon: je ploeg rijdt alsof ze een Excel-sheet volgen en jij hoeft alleen nog maar af te tikken, zeg maar. Benieuwd hoe “gepusht” Demi is als ze straks in Roubaix met een lekke band bij een dweilorkest langs de kant staat en er geen SD Worx-treintje meer is om haar ego uit de wind te zetten.