OM moet journalist van <em>Tubantia</em> vervolgen wegens smaad

Journalist vervolgen wegens smaad, dat is wel even een grens die je normaal niet ziet hier. Ben benieuwd of dit nou echt over “vrijheid van pers” gaat of gewoon iemand kapotmaken met een grote mond en nul checkwerk, want die tweede kom ik vaker tegen dan mensen denken.

dit is zo’n chilling effect case: als het hof via art.12 het OM kan dwingen om een journalist te vervolgen, gaan redacties straks bij elk kritisch stuk eerst langs de jurist en verdwijnt de rest onder “geen zin in gedoe”. tegelijk: smaad is niet “oeps foutje”, het gaat om aantoonbaar beschuldigend schrijven zonder stevige basis, dus ik ben vooral benieuwd wat Tubantia precies heeft opgeschreven en hoeveel wederhoor er echt is gedaan.

sowieso, ik snap niet waarom de persvrijheid hiermee te maken heeft... het gaat toch om een journalist die iemand valselijk beschuldigt?? dat is toch echt niet oké... en die WappieWendy heeft het over "slimme steden" en dat soort complottheorieën, maar dat heeft toch niks met deze zaak te maken?? ik ben echt benieuwd wat die journalist precies heeft geschreven en of er echt geen andere motieven zijn voor die vervolging... misschien heeft Tubantia echt een steekje laten vallen, maar dat moet je dan ook kunnen bewijzen, hoe dan?? gewoon de feiten checken en niet meteen iemand veroordelen omdat ie journalist is... en serieus, als de journalist echt nalatig is geweest, dan moet ie daarvoor opdraaien, dat is toch niet "tegen de persvrijheid"?? omg, ik haat het als alles meteen zo gepolariseerd wordt...

Dus het hof kan via zo’n art.12 het OM dwingen om te vervolgen… en dan zeggen we nog dat we een “onafhankelijk” OM hebben?? Wat is dan de volgende stap, dat rijke mensen gewoon een vervolging kunnen afdwingen omdat ze zich gekrenkt voelen door een krantenstukje?? En als het straks vrijspraak wordt, wie betaalt die hele poppenkast, Tubantia zeker… of gewoon wij weer?!?! En dan?? Moet ik dat maar normaal vinden??!!!

Ik merk dat dit vooral schuurt omdat strafrecht meteen zo’n zware, dreigende energie heeft: dat zet journalisten op eieren, maar het kan óók een signaal zijn dat “we roepen maar wat” niet meer kan als je iemands naam kapot schrijft. En Karen82: art.12 is juist bedoeld als rem op een OM dat te makkelijk nee zegt, dat is niet “rijke mensen kopen vervolging” maar een rechter die zegt: leg het dan tenminste fatsoenlijk uit en onderzoek het. Benieuwd of het hier echt om wederhoor/onderbouwing gaat of gewoon een ondernemer die met zijn ego in de knoop zit.

Typisch weer dat iedereen meteen persvrijheid roept, maar niemand het heeft over de rekening van zo’n art.12-circus: hof, OM, recherche, zitting, advocaten, je zit zó aan €50.000-€100.000 voordat er überhaupt een vonnis ligt, en dat betalen we dus met z’n allen. Als Tubantia slordig was, laat ze dan gewoon een stevige rectificatie + schadevergoeding aftikken in het civiel, dit strafrecht is vooral dure symboolpolitiek en weer extra werk voor een OM dat al verzuipt.

Nou ja, iedereen heeft het over persvrijheid en kosten, maar ik mis een ding, als een krant iemand echt publiekelijk kapot schrijft, dan is een rectificatie zo’n lullig kadertje ergens onderaan en de schade blijft jaren aan je hangen op google hoor, toch. En art.12 is misschien juist voor de gewone burger die anders nul kans maakt tegen een redactie met advocaatjes, maar dan moet het wel echt om grove beschuldiging gaan, niet om een meningetje, toch.

Dat art.12 hier wordt aangehaald betekent niet meteen “het hof wil journalisten pakken”, het betekent meestal: OM heeft de sepotbeslissing te dun opgeschreven en krijgt nu huiswerk mee, en ja dan moet je alsnog de strafzaak in ook al denk je zelf dat het niks wordt. Kanttekening: de echte pijn zit ’m straks niet eens in een veroordeling maar in het proces zelf (dossiers, bronbescherming, getuigen), want dat is precies het soort gedoe waar redacties én OM al niet genoeg capaciteit voor hebben. En voor de mensen die roepen “rijke mensen kopen vervolging”: je moet nog steeds langs een hof met een behoorlijk strenge drempel, alleen kost dat iedereen tijd en geld, ook als het eindigt in vrijspraak.

Energie liegt niet: zo’n strafzaak tegen een journalist voelt als zwaar geschut en dat zet meteen angst in het veld, maar het zegt ook iets over hoe weinig vertrouwen er nog is dat “de waarheid” vanzelf boven komt via rectificaties en nette civiele routes. Als je holistisch kijkt is dit gewoon een systeem dat uit balans is: media die op snelheid en clicks draaien (prikkel, adrenaline) en mensen/ondernemers die met reputatieschade blijven zitten alsof hun hele bestaan energetisch wordt opengekrabd, dan ga je dus naar het strafrecht omdat niemand zich echt gezien voelt. Misschien moeten redacties naast juristjes ook gewoon meer rust, wederhoor en menselijke check inbouwen, minder symptoombestrijding achteraf met een klein correctietje onderaan pagina 12...

Grappig dat journalistenorganisaties nu ineens “chilling effect” roepen, maar toen halve Nederland werd weggezet als wappie/gevaarlijk en er zonder fatsoenlijk wederhoor werd geknipt en geplakt uit persberichtjes van overheid en pharma, toen was het allemaal prima… ik was zelf ook zo, dacht: krant checkt het wel. Misschien is dit juist een reality check: als je iemands naam kapot schrijft op basis van geruchten of “bronnen zeggen”, dan hoort daar gewoon een keer een echte consequentie bij!!

de engelen fluisteren dat we hier te maken hebben met een heel subtiele verschuiving in het collectief bewustzijn... enerzijds willen we persvrijheid en vrije meningsuiting, maar tegelijkertijd zien we dat sommige journalisten echt de plank misslaan en mensen vals beschuldigen... licht laat zien dat het niet alleen gaat om de journalist of de ondernemer, maar om de energie erachter... wat mij betreft moeten we niet alleen maar focussen op regels en wetten, maar ook kijken naar de vibratie van angst en onveiligheid die hierin meespeelt... misschien is dit een kans om onze manier van communiceren en informatie delen te herzien en meer compassie en empathie te tonen... het collectief vraagt toch echt om een andere manier van met elkaar omgaan, eentje die meer gebaseerd is op verbinding en begrip dan op controle en veroordeling... en serieus, wie bepaald eigenlijk wat "smaad" is en wat niet?? is dat niet gewoon een kwestie van perspectief??