NRC: onrust bij OM houdt aan, personeel stopt met meedenken over oplossingen

Nou ja, als zelfs de club die “mee moet denken” ermee kapt omdat de werkdruk ze opvreet, dan is het toch gewoon paniek achter de schermen, en ondertussen moet de burger maar wachten op zaken en sepotjes en fouten, hoor, zet daar eens leiding neer die opruimt in plaats van weer een werkgroepje.

Als je “actiegroep” na werktijd moet draaien omdat overdag alles al in de fik staat, dan is het geen verbetertraject maar een hobbyproject met burn-out als deliverable. Dit is gewoon slechte UX van het systeem: alle frictie en risico bij de uitvoerders, en management stuurt op vinkjes en doorlooptijden alsof je een webshop runt, terwijl elke zaak complexer wordt en IT/regels alleen maar stapelen.

Ik rij elke dag langs die rechtbanken en het OM, en wat je ziet: stapels papier, wachtrijen en alleen maar “prioriteiten” die elke week weer anders zijn. Als je de mensen die het echte werk doen zó druk maakt dat ze zelfs niet meer mogen meedenken, dan krijg je straks niet alleen sepotjes maar ook domme fouten en dan kan de taxi wéér naar de zitting omdat alles opnieuw moet, godverdomme.

Vanuit het buitenland gezien is dit gewoon de NL-klassieker: je laat de hele strafketen leunen op gammele ict en onderbezetting, en dan roep je “we zijn in gesprek” terwijl de mensen die het werk doen letterlijk afhaken. En straks weer verbaasd dat zaken verjaren, bewijs zoekraakt of slachtoffers jaren niks horen, maar hé: wel weer een nieuw programma, nieuwe manager, nieuw logo op de powerpoint. Hier in Thailand is het vaak rommelig, maar als de baas niet op komt dagen bij z’n eigen personeel is ie morgen z’n stoel kwijt; in NL mag je blijkbaar gewoon wegduiken tot iedereen murw is.