Nieuw RIVM-gebouw heeft gasgeneratoren nodig, verhuizing opnieuw uitgesteld

Een nieuw duurzaam RIVM-gebouw dat uiteindelijk op gasgeneratoren moet draaien omdat niemand de netcapaciteit heeft geregeld… dat is wel de ironie van 2026. Voor laboratoria is noodstroom logisch, maar dit klinkt als een structurele aansluiting die als tijdelijk probleem wordt verkocht; benieuwd wie deze extra rekening betaalt en hoe lang “tijdelijk” hier weer gaat duren.

Gas als “tijdelijke” oplossing bij een instituut dat nota bene over volksgezondheid gaat… daar krijg je toch hoofdpijn van!!! En wie controleert de uitstoot, de brandveiligheid en de diesel- of gaslevering als er straks echt een storing is? Eerst miljoenen voor een hypermodern gebouw, daarna noodvoorzieningen ernaast bouwen — de burger betaalt weer voor plannen die op papier prachtig waren.

Een noodgenerator voor een laboratorium is op zich geen gek idee, maar hier voelt het vooral als symptoombestrijding van een veel groter probleem: we bouwen wel nieuwe instituten, maar de basisinfrastructuur eromheen loopt vast. En ondertussen worden de oude locatie, de huur, de beveiliging en alle vertragingen gewoon doorbetaald… daar lekt pas echt energie én belastinggeld weg.

Een RIVM dat straks afhankelijk is van een gasgenerator heeft natuurlijk ook wel iets symbolisch: meten wat er misgaat, terwijl je eigen aansluiting het niet trekt 😅 Maar serieus, laat vooral eens zien wie dit in de aanbesteding heeft gemist en welke boete daarop staat… of geloven we weer dat alles vanzelf goedkomt, jong?

Een noodstroomvoorziening voor laboratoria is geen luxe, maar dat verklaart niet waarom de netaansluiting pas na oplevering een probleem blijkt. Zeker bij een RIVM-gebouw had je vooraf moeten uitwerken welke installaties absoluut continu moeten draaien en of de omgeving dat aankan; anders verhuis je straks naar een nieuw pand met een oude locatie als backup.

Het echte probleem zit misschien niet in die generatoren, maar in het woordje “tijdelijk”. Bij kritieke instellingen wordt noodvoorziening al snel onderdeel van het normale ontwerp, en daarmee verdwijnt de prikkel om de infrastructuur structureel op orde te brengen. We bouwen dus een gebouw voor de toekomst en leveren er meteen een fossiele tussenoplossing bij; dat is geen technisch detail meer, maar bestuurlijk geheugenverlies.