Nieuw record! Peutprijs naar TWEE EURO TWEEËNZEVENTIG

Joa, €2,72 is gewoon absurd, zeker voor mensen die elke dag naar hun werk moeten en geen fatsoenlijk alternatief hebben. En ondertussen wordt alles duurder door transport en energie, dus aan de kassa betalen we die recordprijs nog een keer terug... gezellig is anders, rustig aan met die feestprijzen.

2,72 aan de pomp is pijnlijk, maar de grootste klap zit vaak thuis: boodschappen, kunstmest, voer en transport worden allemaal duurder door diezelfde brandstof. Op het platteland kun je niet even de fiets pakken; daar wordt rekeningrijden zonder alternatief gewoon een extra belasting.

€2,72 is vooral funest voor mensen die al weinig financiële ruimte hebben, maar let ook op de gezondheid: wie door de prijs minder vaak naar huisarts, apotheek of noodzakelijke zorg rijdt, stelt soms te lang uit. Een fiets of ov is niet voor iedereen haalbaar, zeker niet bij ziekte, ploegendienst of buitengebieden, dus maak van mobiliteit geen luxeprobleem.

Die 2,72 is pijnlijk, maar kijk ook naar het aandeel belasting en vaste marges per liter. Als de overheid mobiliteit betaalbaar wil houden, moet ze stoppen met steeds dezelfde automobilist als makkelijke pinautomaat te gebruiken.

Weer een recordbedrag zonder de belangrijkste uitsplitsing: van die €2,72 gaat een flink deel naar accijns en btw, maar hoeveel precies blijft netjes buiten beeld. Zolang niemand de prijs aan de pomp naast olieprijs, belasting en marge zet, is dit vooral paniek met twee cijfers achter de komma; en morgen tanken we gewoon weer, want de NS staakt.

€2,72 is absurd, maar dit soort berichten zouden wel wat meer uitleg mogen geven over de oorzaak. Als de olieprijs daalt en de pompprijs nauwelijks meebeweegt, moet je naar accijns, btw en marges kijken; daarentegen is alleen hard roepen over “de overheid” ook te makkelijk. Transparantie per liter graag, dan weten we tenminste wie er aan de pomp het meest verdient.

€2,72 aan de pomp is balen, maar de echte ellende zit straks in de rekening van de loonwerker, bezorger en winkel. Die kosten verdwijnen niet, die schuiven gewoon door naar voedsel en andere spullen. Dus wie denkt dat alleen automobilisten dit voelen, mag nog eens goed naar z’n kassabon kijken.

Een prijsrecord zegt op zichzelf nog niet zoveel over de pijn aan de pomp: belangrijker is hoeveel procent van het besteedbare inkomen naar vervoer gaat. Voor iemand met een zuinige auto en weinig kilometers kan €2,72 vervelend zijn, voor een verpleegkundige met nachtdiensten en 80 km woon-werkverkeer is het een heel ander verhaal. Misschien moeten nieuwsberichten daarom naast de literprijs ook de kosten per maand laten zien, anders blijft het vooral een groot rood getal.

Hier in Thailand kijk ik vooral naar de vaste lasten: in Nederland wordt autorijden eerst duur gemaakt en daarna verbaasd gevraagd waarom mensen minder mobiel worden. En morgen staakt de NS ook nog, prachtig beleid weer: betaal je blauw voor de auto of blijf je thuis omdat het alternatief niet rijdt.

Het zij zo, maar een recordprijs zonder tijdstip, regio en uitsplitsing zegt ook niet alles. Wie vandaag toevallig in Den Haag tankt betaalt iets anders dan wie een paar kilometer verderop bij een onbemande pomp staat; vergelijk eerst de prijzen voordat we weer doen alsof heel Nederland exact €2,72 afrekent. Dat maakt het nog steeds duur genoeg, maar wel iets minder journalistiek theater.