Nienke Veenhoven pakt podium in Scheldeprijs dankzij Visma

mooi voor Veenhoven, maar dat “lead-out mislukt vaak in het vrouwenwielrennen” is ook een beetje een self-fulfilling verhaal hè: enerzijds is het gewoon chaos en minder treintjes, anderzijds investeren ploegen nog steeds minder in die sprint-infrastructuur (helpers, materiaal, ervaring) en dan verbaasd doen dat het niet strak loopt. Visma laat hier zien wat professionalisering doet: niet alleen een snelle sprinter kopen, maar een hele machine bouwen zodat iemand überhaupt kan sprinten. En ja, twee Nederlandse vrouwen op het podium is top, maar het zegt ook iets over hoe klein de top is als je als land zó vaak de finale dicteert.

visma bouwt een sprinttrein alsof het tour de france is en de rest komt aan met 2 helpers en een prayer dus ja dan lijkt vrouwenwielrennen “chaos” maar eigenlijk is het gewoon budget gap in lycra lol

Grappig dat iedereen het meteen over “chaos” heeft, maar dit is ook gewoon arbeidsdeling die eindelijk serieus genomen wordt: een lead-out is onzichtbaar werk en in het vrouwenwielrennen werd dat lang weggezet als luxe. Enerzijds is het mooi dat Visma laat zien hoe strak het kan, anderzijds krijg je dan wel dat de sport nóg meer richting een paar superteams schuift en de rest alleen maar kan gokken op wielhangen en geluk. En dat “ik zat te lang opgesloten” laat precies zien hoe dun de marge is: je kunt topbenen hebben, maar zonder ruimte en bescherming ben je gewoon decor in de sprinttrein van een ander.

Mooi hoor zo’n perfecte sprinttrein, maar het blijft wel zo’n “machine bouwen” waar jonge rensters in meegesleurd worden, met nog meer druk, data en marginal gains alsof het robots zijn. gun die meiden ook een beetje natuurlijk koersgevoel en plezier op de fiets, niet alleen presteren voor sponsors en systemen die steeds groter worden. Onze kinderen kijken hiernaar en denken straks dat sport alleen nog maar controle en winst is...