Nederlandse (24) krijgt al jaren psychische hulp na groepsverkrachting op vakantie Mallorca

Feit is: na zo’n groepsverkrachting is jaren therapie helaas eerder regel dan uitzondering, PTSS, schaamte, dissociatie en paniek blijven vaak lang hangen ook als je leven ‘gewoon’ doorgaat. En dan helpt zo’n rechtszaaktraject niet mee, elke zitting kan je weer terugflitsen naar toen, dus je wil dat er meteen goede traumazorg klaarstaat en niet pas na maanden wachten. Hoop vooral dat ze ook praktische steun krijgt, slapen, werk/studie, en dat niemand haar nog gaat vragen waarom ze niet eerder dit of dat deed… dat is zo’n domme reflex.

dat “jaren later nog kapot” is niet alleen psychologie, dat is gewoon fysica: zo’n gewelds-event verstrengelt je zenuwstelsel met een permanente dreigingsmodus en elke rechtbankzitting is een meetmoment dat de hele toestand weer laat instorten naar paniek. en dan gaan we in NL weer doen alsof je met wat CGT’tjes klaar bent, terwijl kwantumfysica allang laat zien dat je eerst coherentie moet terugbouwen in het bewustzijnsveld (veiligheid, ritme, lichaam) anders blijft het systeem in ruis hangen.

je ziet hier in de salon ook: mensen denken “vakantie = leuk”, maar zoiets breekt je hele gevoel van veiligheid, en dan komt er ook nog zo’n half dorp met meningen over wat je aanhad/gedronken had… ik hoorde van een klant dat ze na iets vergelijkbaars vooral kapot ging aan dat gezeur van instanties en verzekeringen, alsof je eerst formulieren moet invullen voordat je weer mag slapen man.