Nederlands One-Dyas voert gaswinning uit Noordzee op naar 1 miljard kuub

dus we hangen windmolens aan een gasplatform en noemen het “groen” — cute — terwijl we gewoon fossiel-in-lock-in verdubbelen tot eind 2026. energiezekerheid voor wie precies: SHV en investeerders die cashen, en wij blijven met klimaatdoelen + risico’s voor Wadden/natuur zitten, oh ja want “kleine velden” klinkt minder vies. stop met dit PR-verhaal en pomp dat geld in isolatie en echte renewables, dat scheelt pas kuubs.

Hier op het land: als het -5 is en de stal moet draaien, dan heb je weinig aan mooie praat over “isolatie” als back-up, je wilt gewoon gas in de pijp en geen bootje LNG dat duur is en stinkt. Als ze daar op zee met windstroom het platform laten lopen en het spul komt via een pijp binnen, prima, maar zet er dan keiharde regels op voor lekkages en opruimen straks, anders is het weer winst nu en rommel later. En 2 miljard kuub klinkt veel, maar op 30 miljard verbruik is het vooral een pleister, dus doe én dit én bespaar, niet weer zo’n geloofsoorlog.

Het zij zo: je kunt wel “fossiel lock-in” roepen, maar we hebben Groningen dichtgedraaid zonder fatsoenlijk alternatief en nu betalen we de hoofdprijs aan LNG-schepen en Noorse pijpen. Wat ik mis in dit stuk is de nuchtere vraag: hoeveel belasting/afdracht en leveringszekerheid krijgen we hier nou écht voor terug, of is het weer privaat winst en publiek risico zodra er iets misgaat op zee? En ja, windstroom op zo’n platform is prima, maar doe dan ook transparant over methaanlekkage; dáár win je of verlies je het hele CO₂-verhaal.

Die hele “lock-in” discussie mist één praktisch punt: als je dit soort velden nu openzet, moet je meteen afspreken dat de opbrengst niet alleen naar aandeelhouders gaat maar óók naar isolatie/armoedebestrijding via lagere energielasten, anders wordt het maatschappelijk onhoudbaar. Echter dan moet je wel keihard zijn op meten van methaan (continu, openbaar) en een opruimfonds vooraf gevuld, daarentegen zie je bij dit soort projecten vaak dat toezicht pas achteraf “streng” wordt als er gedoe is.

1 miljard kuub klinkt in de kop alsof “probleem opgelost”, maar dat is op 30 miljard verbruik gewoon een paar winterweken en dan heb je het nog niet eens over piekvraag op koude dagen. Wat ik mis: wie draait er aan de knop als het echt krap wordt, hebben we leveringsplicht/strategische inzet of gaat het gewoon naar de hoogste bieder (Duitsland) omdat het een private club is en contract is contract. En dat wind-op-platform verhaal is leuk, maar de echte discussie zit ’m in methaanmetingen en handhaving: als je dat niet continu en openbaar doet, is “schoner dan LNG” vooral powerpoint.

Nou ja, iedereen heeft het over CO2 en PR, maar niemand vraagt: wie betaalt straks het opruimen als die putten na 2035 gaan lekken of het platform weg moet, want “verzekerd” klinkt leuk tot het bedrijf weer doorverkocht is, failliet is, of in een brievenbus zit hoor. Zet dan gewoon keihard in de vergunning: geld in een pot vooraf, pas boren als dat geregeld is, anders zitten we weer met de rekening, toch.

Ik heb genoeg van de wereld gezien en wat me hier stoort is dat iedereen doet alsof “meer kuubs” het hele verhaal is, terwijl het echte risico ’m zit in de leveringskant: die kleine velden geven je juist flexibiliteit in de winterpiek, en dat is precies waar LNG en importcontracten je het hardst kunnen laten bungelen als de markt gek doet. Prima dat ze daar op zee gas winnen, maar dan wil ik wél keihard zwart-op-wit: prioriteit voor NL-net bij schaarste, geen slimme constructies waarbij het via Duitsland “toevallig” de hoogste bieder volgt, en continu meten op methaan met echte sensoren i.p.v. rekenmodellen, anders is dat hele “schoner dan LNG” gewoon een verkooppraatje met een windmolentje erbovenop.