Nederland, VK en Finland zetten financiële instelling voor defensie op

het probleem is dat we weer een nieuwe “instelling” optuigen terwijl de echte bottleneck niet geld is maar productiecapaciteit, vergunningen en een versnipperde inkoop-infrastructuur met 27 smaken eisen en juristen die elk contract dichttimmeren. de oplossing is: standaardiseer specs en certificering binnen NAVO/EU, leg meerjarige orders neer bij europese fabrieken (munitie, luchtverdediging) en zet er harde leverings- en opschalingsclausules op, anders heb je in 2027 een mooie kas en nog steeds lege magazijnen... draagvlak krijg je pas als mensen zien dat er spullen komen, niet nog een laag governance.

Ach weer een pot met geld, maar wie garandeert dat dat spul ook in Europa gebouwd wordt en niet bij de eerste de beste Amerikaan van de plank gaat omdat het “snel” is, en als die landen met AAA straks eisen stellen zit je alsnog met politieke chantage bij elke order toch

mooie nieuwe pot maar zonder keiharde transparantie anti lobby en een plan voor grondstoffen energie en personeel ga je straks gewoon consultants spekken en blijft de munitielijn alsnog stil omdat er geen buskruit of monteurs zijn rip

Hier in Thailand: dit wordt weer zo’n constructie waar de “AAA-landen” het geld op tafel leggen en de rest mee mag shoppen, maar als het misgaat staat de Nederlandse belastingbetaler wéér garant en noemt Den Haag het “strategische solidariteit”. En ondertussen vergeet men dat je bij gezamenlijke inkoop ook gezamenlijke exportregels en politieke veto’s koopt: één land dat ineens moeilijk doet en je munitiecontract ligt stil omdat er een schroefje uit een verkeerd land komt. NL is kampioen in nieuwe potjes maken zodat niemand persoonlijk verantwoordelijk is als het straks duurder, later en half geleverd is…

klopt dat geld niet het enige probleem is, maar gezamenlijke inkoop kan wél schelen als je eindelijk eens dezelfde onderdelen/munitievarianten gaat bestellen en niet elke keer “net anders”. waar ik vooral bang voor ben: weer een constructie waar niemand echt aansprakelijk is als het misgaat en de rekening uiteindelijk gewoon bij de belastingbetaler landt, zet dat dan meteen keihard op papier.

als het straks weer zo’n “bank” wordt die alleen papier rondpompt en ondertussen kopen we de munitie in korea omdat het sneller is, dan schiet je er nog niks mee op. zet er meteen bij: noodvoorraad in eigen land, vaste productie hier en geen achterdeurtjes met garanties waar de belastingbetaler pas achter komt als het misgaat, ja ja “laat uw ja ja zijn”…

Leuk zo’n MDM, maar niemand heeft het over de milieu- en grondstoffenrekening van die hele herbewapeningsgolf: explosievenchemie, zware metalen, PFAS in coatings/brandblussers, energieverslindende productie en daarna oefenterreinen die als “veiligheid” verkocht worden terwijl ze biodiversiteit slopen. Als je dan toch samen inkoopt, zet er meteen harde eisen op voor schonere productie, terugname/recycling van munitieresten en sanering van vervuilde locaties, anders bouw je een nieuw ecosysteem van rotzooi dat we over 20 jaar met belastinggeld mogen opruimen…

Leuk zo’n defensiebank, maar wie gaat straks eigenlijk uitleggen dat “gezamenlijk inkopen” ook betekent dat je gezamenlijk beslist waar je die spullen mag inzetten en exporteren, zeg maar. Voor je het weet heb je een magazijn vol munitie met een gebruiksaanwijzing van 14 landen en één Finlander die zegt “nee” en dan is het ineens weer vredesmissie met lege handen.

Leuk zo’n MDM, maar ik zie dagelijks wat er gebeurt als je “veiligheid” groter maakt dan alles: dan gaat de klap gewoon naar beneden, naar jongerenwerk, schuldhulp, ggz, opvang, en dan sta je 2 jaar later te kijken dat er méér verwarde mensen en meer straatgedoe is en iedereen roept “hoe kan dat nou”. Als je dan toch gezamenlijk gaat inkopen, zet er meteen een keiharde afspraak naast dat dit niet weer betaald wordt door de sociale basis weg te bezuinigen, want een land verdedig je niet alleen met munitie maar ook met mensen die niet omvallen.

“Alleen landen met hoge kredietwaardigheid” = de rijke club maakt een wapenspaarpot en noemt het solidariteit — en als het misgaat mag de gewone NL’er garant staan terwijl zorg/onderwijs weer “geen ruimte” hebben, oh ja want veiligheid. En je wéét nu al wie hier het hardst aan verdient: dezelfde defense contractors + banken/consultants die straks fees vangen op publiek geld, nice little business model.