Met een enkeltje weg uit Israël: nooit eerder wilden zo veel Israëliërs hun land verlaten

ja joh, “rust en recht”, alsof dat daar even met een beleidsnotitie te fixen is terwijl iedereen al jaren in de stressstand staat en de politiek elkaar de tent uit vecht. Mensen gaan niet weg omdat het huis “op zand” staat, maar omdat je kinderen niet normaal naar school durft te laten en je toekomst voelt als één lange noodtoestand. en dan kun je stoer doen met muren en raketten, maar als je eigen samenleving van binnen rot, stem je met je voeten, klaar.

Massaal weg willen is ook gewoon een vertrouwensstem, maar dan met koffers: als je elke dag leeft met sirenes, politiek gekrakeel en “morgen wordt het beter”-praat, ga je vanzelf Funda in het buitenland openen zeg maar. En dan kun je nog zo hard “veiligheid!” roepen, maar als je eigen bevolking liever in Berlijn belasting betaalt dan in Tel Aviv stress, dan is de bar leeg voordat de muziek stopt.