Meer troep op straat? Nee, zegt zwerfvuilexpert, dat líjkt zo: ‘We weten niet meer hoe het eerst was’

Misschien is het allebei waar: we onthouden vooral die ene volle afvalbak of het blikje naast de stoep, terwijl vroeger niemand het echt bijhield. Maar schoon voelt pas schoon als mensen zich er samen verantwoordelijk voor voelen; een vriendelijk seintje, genoeg bakken en elkaar niet meteen afschrijven helpt meer dan alleen mopperen. પ્રેમ en verbinding, ook met de straat waar je woont.

Dat statiegeld de hoeveelheid weggegooide flesjes en blikjes vermindert, kan prima kloppen, maar daarmee is de invoering nog geen succes op alle fronten. Als mensen afvalbakken openbreken en de inhoud over straat verspreiden, heb je een nieuw probleem gecreëerd dat je niet wegpoetst met gemiddelden; meet dus ook de overlast en schoonmaakkosten, niet alleen het aantal verpakkingen.

Het interessante is dat statiegeld vooral werkt op het moment dat iemand nog iets met dat flesje kan verdienen; een leeg pakje sap of een kapotte chipszak blijft gewoon zwerfafval. Daardoor kan de straat schoner lijken terwijl de druk op afvalbakken en gemeentelijke schoonmaak verschuift. Die 3 procent opengebroken bakken klinkt klein, maar als dat precies op drukke plekken gebeurt, merkt iedereen het meteen.

Nou ja, misschien moeten we niet alleen tellen wat er op straat ligt, maar ook hoe vaak het wordt opgeruimd, want als de gemeente elke ochtend veegt lijkt het natuurlijk netjes. Bij ons staat de bak op maandag al overvol en dinsdag is de stoep weer schoon, dat is geen bewijs dat mensen netter zijn geworden hoor.

De discussie gaat vooral over tellen, maar niemand telt hoe vaak afval naast een bak belandt omdat die vol zit of de klep vastvriest. Dat is geen veranderde waarneming maar gewoon slecht beheer. Eén volle bak op een plein bepaalt het beeld, daar heb je geen landelijke gemiddelden voor nodig.